KİMDİR MÜNAFIK?
(ŞİİR)

“Biz, Ahmet’in Etrafını Temizliyoruz, Daha da Temizleyeceğiz!”…

… (Erbakan Hocamız bir mana aleminde) “Sana böyle dediklerinde kendilerine sor bakalım. En son söylediğimiz, tavsiye ettiğimiz hangi talimatımızı yerine getirmişler ve hayatlarına yerleştirmişler? Biz hemen hemen her konuda tavsiye ve tembihatta bulunduk. Bazen tek tek isimle belirttik. Bazen genel söyleyip ‘muhatapları üzerlerine alınsınlar’ dedik. Sohbetlerde dinlediler veya grup mesajlarında okudular. O anda içlerine bir hüzün veya konuya bağlı bir coşku oluştu ama hemen kısa bir süre sonra ‘Bu uyarı hangi kardeşimize ise Allah yardımcısı olsun!’ deyip geçtiler.

Aslında o uyarı tam da kendisineydi.

Sonra hemen telefondaki oyunlarına veya hayat gailelerine hızlı bir şekilde geri döndüler, bittiii… Biz ne demişiz? Nasıl demişiz? Kime demişiz? Hiiç aldırmıyorlar!…

Sor bakalım; kaç kişi bu rüyaları biriktiriyor. Hayatlarında önlerine çıkan bir sorunda kaç kişi arama motoruna o konuyu yazıp, o konuyla ilgili rüyayı bulup, açıp okuyor? Rüyalarla görevli kişilerin dışında kaç kişi eskiden yeniye ihtiyaç duydukça bakıyor rüyalara? Biz sizlere rüyayla ilk ne zaman seslenmişiz mesela? …Tavsiye ve talimatlarımız önemsenmez, öncelik konusu olmaz ve onlara uyulmazsa nasıl kurtuluş bulacaklar?

… Sonra devam ettiler: “Biz, Ahmet’in etrafını; uyarı ve talimatlara kulak asmayan, üzerine alınmayan ama sürekli önde olmaya, kendini göstermeye çalışan, ‘giyinip, kuşanayım, hep dikkatleri ben toplayayım’ diyenlerden; en ufak bir sarsıntıda yalpalayıp, yok olup gitmeye hazır vaziyetteki kişilerinden temizliyoruz, daha da temizleyeceğiz!” buyurdular.

Not: 12 Aralık 2018 tarihli bir rüyadan alıntıdır…

Allah münafıkların röntgenini çeken bu müthiş şiir için üstadımızdan razı olsun. Ek olarak kendimizi de şiirde yer alan şeytani hasletlere ya da sinyallerine sahip olup olmadığımız hususunda sürekli sorgulamamız gerektiği hususunu ““Münafık kimdir?” sorusu başkalarını haksızca yargılayıp giyotine gönderme aracı değil, bireyin Kur’an ve Sünnet ışığında kendi ruhunu ve kalbini röntgenden geçirme şuurudur.” cümlesi ile hatırlatan aşağıdaki yorumlar için abilerimize de teşekkürlerimizi iletiyoruz.

“Münafık Kimdir?” Sorusunun Derinliği

İslam düşünce ve siyaset geleneğinde, toplumsal çözülmenin ve itikadi yozlaşmanın temeline oturtulan en hayati kavramlardan biri “Münafıklık” kavramıdır. Münafıklığın, psikolojik ve sosyolojik boyutlarını Üstad Ahmet Akgül’ün ve Milli Çözüm Külliyatı’nın ilmi, siyasi ve fikri süzgecinden geçirerek bütüncül bir yaklaşımla ele alıp derlemeye çalıştık.

“Münafık kimdir?” sorusu, İslam düşünce tarihinde sosyo-psikolojik ve itikadi bakımdan sorulmuş en sarsıcı sorulardan biridir. Bireyin kendi varoluşsal samimiyetiyle yüzleştiği bir nirengi noktasıdır. Ancak bu soru sorulduğunda insan tabiatının en zayıf damarı hemen devreye girer: Birey, zihninde kurguladığı nifak portresini daima kendi dışındaki “ötekilere” giydirme eğilimindedir. İnsan zihninin ve toplumsal benliğin en büyük zaaflarından biri, psikanalitik literatürde “yansıtma” (projection) olarak adlandırılan ve olumsuz nitelikleri daima “öteki”ye yükleme eğilimidir. Kişi münafık portresini daima kendi dışındaki unsurlara layık görmekte; kendisini ise aklama tezkeresi almış hüsnüniyet abidesi olarak konumlandırmaktadır Münafıklık, sanki sadece tarihin donmuş sahnelerinde kalmış (Ebu Süfyan’ın veya Abdullah b. Übeyy’in çağındaki) veya toplumsal dar ve marjinal alanda yaşayan uzak bir sınıflandırma gibi algılanmaktadır.

Oysa bir kimsenin bu soruya vereceği cevabın mahiyeti, soruyu kime sorduğuyla doğrudan ilgilidir.

Soruyu; İnsan, Kendi Nefsine Sorduğunda: İnsanın kendi nefs-i emmâresi, fıtratı gereği sürekli kendisini temize çıkarma (tezkiye) ve savunma mekanizmaları (mazeretler) üretme eğilimindedir. Kur’an-ı Kerim’in, “Hayır; insan kendi nefsine karşı bir basirettir. Kendi mazeretlerini ortaya atsa bile…” (Kıyamet: 14-15) ayetinde beyan buyrulduğu üzere nefis, kendi kusurlarını örtecek yaldızlı gerekçeler bulmakta ustadır. Dolayısıyla soruyu nefsine soran bir insan, kendisinde asla nifak emaresi bulamayacak; daima kendisini dinin veya davanın “en ihlaslı merkezi” ilan edecektir.

Sorunun muhatabı ilahi vahiy ve Nebevî basiret olduğunda ise işin rengi radikal bir biçimde değişmektedir.  Kur’an aynasına ve Nebevî ölçülere bakıldığında, nifakın dışımızda veya uzayda değil; bizzat içimizde, yanı başımızda ve hatta kendi benliğimizde yeşerebilecek gizli bir kalp marazı olduğu anlaşılır. Asr-ı Saadet’in en büyük şahsiyetlerinden Hz. Ömer (RA)’ın, sırdaş sahabe Hz. Huzeyfe (RA)’e sık sık başvurarak: “Allah aşkına söyle, ben de münafıklar listesinde var mıyım?” diye endişeyle sorması, nifak marazının ne denli sinsi bir tehdit olduğunu, kişinin belki de kendinin dahi farkında olamadığından dolayı da sorunun odağına kişinin önce kendi nefsini oturtması gerektiğini gösteren en somut örnektir.

Münafığın Tanımı:

Sözlük kökeni itibarıyla münafık kelimesi; Arap tavşanı (jarboa) gibi iki ayrı deliği/yuvası bulunan ve bir delikten tehlike sezip diğerinden kaçan, yani “iki yüzlü” hareket eden kimseden mülhemdir.

İslami literatürde münafık; içten teslimiyet göstermediği (kalben inanmadığı) halde dıştan Müslüman görünen, özü ile sözü birbirine uymayan kişidir.

Kur’an kavramsal çerçevesinde Müslümanlık iki boyutludur:

1.  İçten (Gayben) Teslimiyet: Hz. İbrahim örneğinde olduğu gibi kalbi tasdik ve ihlasla yönelen gerçek mü’minlik.

2.  Dıştan (Şeklen) Teslimiyet: Hucurât Suresi 14. ayette bedevilere hitaben “Siz henüz iman etmediniz, sadece ‘teslim olduk’ deyin” buyrulduğu üzere, hukuki veya içtimai zorunluluklar sebebiyle İslam dairesinde görünen dışsal teslimiyet.

Münafıklar hukuken Müslüman muamelesi görseler de , hakikatte ve ahirette kâfirlerden daha aşağı bir konumdadırlar; nitekim “Şüphesiz münafıklar cehennem ateşinin en aşağı tabakasındadırlar” (Nisa: 145) ilahi hükmü bu acı gerçeği tescillemektedir.

Münafıklığın kısaca ve genel olarak iki boyutu vardır.

1- Ameli Münafıklık: Konuştuğunda yalan katmak, Söz verdiğinde caymak, emanete hıyanet etmek, Husumet anında hırçınlaşmak.

2- İtikadi Münafıklık: İslam’ın muamelat/adalet boyutunu reddedip bâtıl sistemlere razı olmak, İnfak ve Cihad görevinden kaçıp dünyayı tercih etmek.

Peki kişi hiç farkında olmadan Münafık olabilir mi?

En kritik soru şudur: Bir insan, “ben münafığım” demeden veya bilinçli olarak bir hainlik tasarlamadan da münafıklaşabilir mi?

Açıkça gözüküyor ki; nifakın en tehlikeli türü, kişinin farkında olmadan, aşama aşama içine sürüklendiği itikadî ve ahlaki yozlaşma ve nihayetinde münafıklıktır.

İnsanın farkında olmadan münafıklaşma süreci şu psikolojik ve kalbi merhalelerle gerçekleşir:

– Sinsi Şeytani Telkinler ve Mazeret Üretme: Şeytan, insanı doğrudan küfre çağırmaz; onu “Allah’ın adını kullanarak” ve iyi niyet kılıfları sunarak kandırır (Hadid: 14). Kişi nefsani arzularına uyar, ardından yaptığı hataya şer’i veya mantıki gerekçeler uydurur.

– Kendi Kendini Islah Edici Sanma: Kur’an, Bakara Suresi 11-12. ayetlerde münafıkların temel psikolojisini çizer: Kendilerine “Yeryüzünde fesat çıkarmayın” denildiğinde, “Biz ancak ıslah edicileriz” derler. İşte bu “öz-aldanış” (kendini haklı ve makbul görme durumu), kişinin münafıklaştığının dahi farkına varmasını engeller.

– Kalbin Derece Derece Marazlanması ve Mühürlenmesi: Tıpkı vücuttaki kılcal damarların tıkanarak organı kangrene sürüklemesi gibi; infak, cihad, fedakârlık ve itaat gibi amellerden kaçınmak kalpte leke oluşturur. Sözünde durmama ve yalan söyleme sürekli hale geldikçe, Allah kalbe nifakı yerleştirir (Tevbe: 77).

Davanın En “Has Adamı”, “Ağabeyi” veya Merkezinde Olup da Münafıklaşmak.

Münafıklık, tarihin hiçbir döneminde sadece dışarıdaki düşmanın bir özelliği olmamıştır. Aksine münafıklar, daima İslami cemaatlerin ve davaların içinden çıkar; tebliğin ilk yıllarında (Mekke gibi çile dönemlerinde) değil, imkânların, gücün ve makam beklentilerinin arttığı (Medine veya iktidar dönemleri gibi) süreçlerde türerler.

Peki, davanın en ön safında duran, saygı duyulan bir “ağabey”, has adam veya üst düzey bir görevli nasıl bu duruma düşer?

1.  Girişteki Niyet Bozukluğu veya Sonradan Yozlaşma: Bazıları başlangıçtan itibaren dünyevi ganimet, makam veya nüfuz için yapıya sızarlar. Bir kısmı ise ilk başta samimi heyecanlarla katıldıkları halde; zamanla şöhret, servet, kibir, enaniyet ve haset gibi marazlara yenik düşerek yozlaşırlar.

2.  “Özel Görevli” ve “Seçilmişlik” Yanılsaması (Enaniyet): Davada yıllarca hizmet etmiş olmanın verdiği gururla, kendilerini her türlü hatadan beri, üstün ve vazgeçilmez görmeye başlarlar. Cemaat içi hiyerarşide veya hizmette zor ve riskli işleri gençlere/başkalarına ihale edip, kendileri sadece itibar ve konfor devşirmeye yönelirler.  Davada kıdem kazanmış olmanın getirdiği manevi gururla kendisini “dokunulmaz”, “vazgeçilmez” ve “hiyerarşi üstü” görme hastalığı baş gösterir.

3.  Mescid-i Dırar Mantığı ve Kulisçilik: Kendi tekelci iktidarlarını veya özel kliklerini korumak amacıyla, dava liderine, ana gövdeye ve sadık kadrolara karşı gizli toplantılar düzenler, içten içe nifak tohumları ekerler. Fakat bunu yaparken yine “davanın ve hizmetin geleceğini düşünüyormuş” rolü oynarlar.

Dava İçindeki Gizli Münafıkları ve Kalbi Marazlıları Deşifre Etme Ölçütleri

Kur’an-ı Kerim, münafıkların dış kılık kıyafetlerinin, cüsseli yapılarının ve konuşma yeteneklerinin insanları etkileyebileceğini (“Söz söylediklerinde dinlersin, adeta dayandırılmış kütük gibidirler” – Münâfikun: 4) bildirir. Ancak onların maskesini düşürecek ilahi ve nebevî mihenk taşları mevcuttur:

Dava içindeki münafıkları deşifre etmenin basit ve temel ölçüleri:

1- İnfak ve Cihad sahasında (Maddi ve Bedeni Fedakarlık): Ciddi mali ve bedeni sorumluluk gerektiğinde mazeret üretip kaytarır; rahat ve rant anında ön saflara geçer. Kur’an’da münafıkları ayırt ettiren en bıçak keskinliğindeki ölçü cihad ve infaktır. Şahsi konforu, makamı veya mali dengeleri riske girdiğinde hemen gevşeklik gösterip mazeret üreten; ancak ganimet, itibar ve popülarite görünce protokolün en önüne kurulan tipler kendilerini ele verirler.

2- Dış odaklarla, teşkilat dışı kimselerle dostluklar: Dava kardeşlerine karşı sert ve soğuk iken,  diğer insanlara karşı bilgiçlik taslamak ve caka satmak için şirin gözüküp, çevresindeki insanları küçük düşürmeye çalışmak. İzzeti Allah’ın ve mü’minlerin yanında değil, kendi teşkilatlarının, dava kardeşlerinin yanında da değil, bilakis küfür odaklarının, fasık teşkilatların veya kimselerin yanında ararlar. Kendi dava kardeşine imha edilmesi gereken bir rakip gibi bakarken, dış odaklara “esneklik” ve “şirinlik” sergiler.

3- Söylem ve Usul (Konuşma Tarzı ve Üslup Fesadı): “Sen (o münafık dönekleri) sözlerini konuşma tarzından (ve gerçekleri çarpıtma ve hıyanetlerine bahane uydurma tavırlarından da) anlarsın…” Muhammed Suresi 30. Ayetinin bildirdiği gibi; “Lahnü’l-Kavl”, sözün üslubundaki eda ve sinsi niyet tonudur. Sözlerin, konuşma tarzından, sürekli ümitsizlik, vesvese, felaket haberciliği pompalamak ve devamlı başkalarının aleyhine ama kendi lehine bahaneler uydurmak. Kaderi unutmuş hezimetçi söylemler, sürekli dava erlerinin hevesini kıracak vesveseler ve “biz dememiş miydik” kuruntuları nifakın kelami tecellisidir.

4- Gizli Kulisler: Haklı kadro ve kişileri engellemek ve “Kişileri yönetemiyorsan, kişiler üzerindeki algıları yönet” kirli şeytani taktiği gereğince insanları, bilhassa dava arkadaşlarını, diğerlerinin gözünde itibarsızlaştırmak ve küçük düşürmek. Teşkilat disiplininden ve yetkili mercilerden bağımsız olarak kendi aralarında fısıldaşır, gizli toplantılar düzenler ve fesat üretirler. İhlaslı dava erlerini gözden düşürmek için iftira ve karalama kampanyaları yürütürler.

Sonuç Olarak:

“Münafık kimdir?” sorusu başkalarını haksızca yargılayıp giyotine gönderme aracı değil, bireyin Kur’an ve Sünnet ışığında kendi ruhunu ve kalbini röntgenden geçirme şuurudur.

 Bir kimse davanın tam merkezinde, en yetkili makamlarda veya “ağabey” rolünde bulunsa dahi; nefsin kibrine, nifak ve fesat kaçkınlığına, güç odaklarıyla (Nefis ve Şeytan ile) iş birliğine ve teşkilat içi fesada kaydığı an farkında olmadan Münafıklık bataklığına saplanabilir.

Toplumsal ve teşkilatsal varlığın korunması; bir yandan her ferdin kendi nefsini Kur’an ve Sünnet aynasında hesaba çekmesiyle, diğer yandan davanın sıhhatini tehdit eden bu marazlı tiplere karşı Kur’ani basiret, feraset ve net/sert tavır ölçütlerini titizlikle uygulamakla mümkündür .

Davanın sıhhati ve ümmetin selameti için yapılması gereken; insanları kişisel peşin hükümlerle itham etmek değil, Kur’an’ın tanıttığı bu sinsi ahlak biçimini ve basiret ölçülerini çok iyi tanıyarak hem kendi benliğimizi korumak hem de dava bünyesine sızan marazlı yapılara karşı uyanık olmaktır. İnşallah.

SIDKI – DOĞRULUĞU OLMAYANLAR; SİNSİLİKLERİNİN KURBANI OLACAKLARDIR!..

Efendimiz SAV. şöyle buyurmuşlar:

“Ahir zamanda öyle kimseler türeyecektir ki bunlar dinlerini dünyalığa alet edeceklerdir. İnsanlara karşı kuzu postuna bürünmüş (kurt) gibi gayet yumuşak ve güzel huylu görünürler. (Kalıpları kuzu) kalpleri ise kurt gibidir. Aziz ve Celil olan Allah C.C. bunlar hakkında şöyle buyurur: Bunlar acaba benim sonsuz mağfiretime mi güvenerek (böyle bir alçaklığı çekinmeden) yapıyorlar? Yoksa bana karşı açıkça meydan mı okuyorlar? Celalim hakkı için bunlara öylesine ağır ve acı bir musibet vereceğim ki herkes hayretinden şaşa kalacaktır.”
(Hadis-i Şerif, Tirmizi)

Yine Efendimiz SAV. buyurmuşlardır ki:

“Sizin aranızdan öyle gruplar türeyecektir ki siz onların namazları yanında kendi namazlarınızı, onların oruçları yanında kendi oruçlarınızı ve diğer hayırları yanında kendi amel ve hayırlarınızı küçük ve değersiz bulacaksınız. Onlar devamlı Kur’an’da okuyacaklardır. Fakat bu okudukları Kur’an, boğazlarını aşmayacak (ve iman kalplerine oturmayacaktır.) (Bütün ibadet ve hizmetleri menfaat devşirmeye ve sadece gösterişe yönelik olduğundan) bunlar okun yaydan çıktığı gibi dinden çıkacaklardır.”
(Buhari-Tecridi Sarih s.178)

Unutmayalım; bir doğrunun istismarı, inkârından daha çok tehlikelidir. Bu yüzden dolayıdır ki; münafıklar , kafirden eşeddir. Çünkü;

“Asıl tehlikeli olanlar;
Eğri olduğunu kabul edenler değil..
Eğri olup, doğru görünmeye çalışanlardır!” buyurur Üstad Ahmet AKGÜL Hocam.

Bak Milli Çözüm’den, ödü patlıyor
Haçlı AB ile, kim muvafıktır
Tanıyın o kişi, tam münafıktır!..

Milli Çözüm’den ödü patlayanlar genelde riyakarlar sahtekarlar çifte standartçılar münafıklardır. Zira, Milli Çözüm külyutmaz!.. Maskenin arkasını görme yeteneğinde zirvedir Milli Çözüm… Nifakı teşhis edebilme marifetinde üstüne yoktur Milli Çözüm’ün… Ve dolayısıyla çağımızda en zirve halini almış olan nifak, dışı itibariyle sarık sakal cübbe olduğu kadar, Kur’an’ın ayetlerini, Peygamberin hadislerini istismar edip eğrilterek ve kendisine Hakk dostu havası vererek insanları Allah’ın rahmet ve mağfireti ile aldatmaktır. Bu aldatmacayı bozacak olan şey ise imani şuur ve ferasettir.

“Bu karanlık düzenden ve bu münafık yönetimden razı olanlar,yarasa gibi aydınlıktan ve Adil Düzen nurundan korkan kimseler gibidir.” (Üstad Ahmet AKGÜL Hocam)

Efendimiz SAV. buyurmuşlardır ki:
“Bir edepsizliğin cezası, bir hayrı işleyememektir.”
Yani Hayra hizmetkâr ve Hakka Tercüman olan harekete tuzumuz biberimiz veya Hakk için bir gayretin çabanın ortağı olamıyorsak mutlaka en basit anlatımla edebsizlik veya yanlışlıklar çirkinlikler alçaklıklar yapmışızdır. Çünkü, bu haklı yolda 1 (bir) gün geçirmeyi hatta zafere erişmekten bile daha kazançlı görmeyen bir insan gaflettedir. Samimiyetten ve ihlas gerçeğinden tam nasibini alabilmiş değildir buyururlardı Üstadımız. Rabbimiz sonumuzu hayreylesin.

MAİDE SURESİ 67. AYET
وَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۜ
“Ey Resulüm! …Allah Seni insanlar(ın zararın)dan koruyacaktır…”

YA RABBİ BAŞTA GAZZE’DEKİ, DOĞU TÜRKİSTAN’DAKİ KARDEŞLERİMİZ OLMAK ÜZERE TÜM MAZLUM MÜSLÜMAN KARDEŞLERİMİZİN DÖRT GÖZLE BEKLEDİĞİ FERASET EHLİ, ADİL DÜZENİ YERYÜZÜNE HAKİM KILINACAK YÖNETİCİLERİ İŞ BAŞINA GEÇİR. MEVCUT DÖNEMDE YERYÜZÜNDE MÜSLÜMAN KARDEŞLERİMİZ EN BÜYÜK ACILARI YAŞADILAR. ARTIK AZİZ ERBAKAN HOCAMIZIN BAŞLATTIĞI ADİL DÜZEN MEDENİYETİNİ TAMAMA ERDİRECEK YÖNETİCİLERİ BİZLERE NASİP EYLE. AZİZ ERBAKAN HOCAMIZIN EN SADIK TALEBE VE TAKİPÇİLERİNİ PLAN PROGRAM VE PROJELERİNE SAHİP FERASET EHLİ YÖNETİCİLERİ BİZLERE NASİP EYLE ALLAHIM. ZALİMLERE DİZ ÇÖKTÜRECEK, HALKIN İLİĞİNE KADAR SÖMÜREN ZALİM DÜZENLER YERİNE TÜM İNSANLIĞIN SAADETİNE VESİLE OLACAK ADİL DÜZEN MEDENİYETİNİ BİR AN ÖNCE YERYÜZÜNE HAKİM KIL ALLAHIM. BİZLERİ DE BU UĞURDA CANLA BAŞLA ÇALIŞAN MÜCAHİT MUTTAKİ KULLARDAN EYLE. AMİN.