DİN VE DEVLET
(ŞİİR)

Aziz Erbakan Hocamız’ın “Garson Devlet” nitelemesi, hizmet odaklı bir devlet anlayışını ifade etmesi açısından çok anlamlıdır. Muhterem Ahmet AKGÜL Hocamızın “insanın halife olarak yaratılmasındaki halife kavramını açıklarken işlevleri açısından devletle özdeşleştirmesi de devletin üstlendiği görevlerini izah etmesi açısından çok önemlidir. Ahmet Hocamız; “bir şahıs tek başına rızık dağıtabilir mi? Adalet dağıtabilir mi? ama aslın yetkilerine de haiz olması gerekir halife olduğundan dolayı. Bu işlevleri nasıl yerine getirecek? işte devlet mekanizmasıyla bu işlevler yerine getirilebilir. Devlet Adalet teşkilatını kurar ve adalet dağıtır, endüstriyel alt yapıyı hazırlar rızkın kazanılmasını sağlar. Böylece halifelik işlevi yerine getirilmiş olur.” demişti.
Hem Erbakan Hocamızın hem de Ahmet Akgül hocamızın bu yorumlarından yola çıkarak baktığımızda; Hakk ölçülerine göre, Adalete dayalı, müspet ilimden beslenen devlet yapısı milletiyle barışık olduğu gibi her türlü hayrın kapısı haline gelir, tüm insanlığa barış ve huzurun getirilmesinde anahtar rol oynar.

Kur’an’ın ve vicdanın; “yarar” dediğidir Hak
Aklın, bilmin ve dinin; “zarar” dediğin bırak
İnsanlığa yakın ol, insafsızlıktan ırak
Mazluma şefkatli bak; zulme cesaret gerek!

Neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar vermenin nasıl olacağını Milli Çözüm bize yıllardır anlatmakta öğretmekte. Onlar nelerdi dersek :

“Doğru”ları ve “yanlış”ları tespit için 6 ölçü kullanılmalıdır:

1- Aklıselim 2- Müspet ilim 3- Tarihi tecrübe ve birikim 4- Vicdani kanaat ve tatmin 5- Evrensel ortak hukuk ve ahlâk kaideleri 6- İlahi dinin kutsal metinleri (Müslümanlar için Kur’an-ı Kerim ve Hadis-i Şerifler, Hristiyanlar ve Yahudiler için Kitab-ı Mukaddes, Çin ve Hint halkı için Budist ve Konfüçyüs Metinleri) Bu 6 ölçünün ittifakla; güzel, gerekli ve yararlı buldukları DOĞRU… Ve yine bu 6 ölçünün ittifakla; çirkin, kötü ve zararlı buldukları ise YANLIŞ sayılır.

Doğrunun, hakkın ölçütü gerçek fayda ve adalet, hem ilahi kelamla Kur’anla hem de insanın iç sesindeki temiz adalet duygusuyla yani vicdan ile uyuşan şeydir.
Kötülükten çirkeflikten zararlı olan her şeyden yanlışlardan kaçınabilmenin yolu ise insana, topluma ve doğaya zarar veren şeylerden uzak durmak gerekir; bunun tespiti için akıl, bilim ve din bir bütün olarak ortak kılavuz olmasıyla mümkün olacağı….
Evrensel insan sevgisi ise, din, dil, ırk ayrımı gözetmeksizin tüm insanlığa yakın olmak ve her türlü acımasızlıktan, insafsızlıktan uzak durmanın esas olduğu…
Zulme karşı duruş sergileyebilmek için, gerçek erdemin zayıf ve haksızlığa uğramış olana yani mazluma şefkat göstermek, gücü elinde bulunduran zalime zulme karşı ise korkusuzca dik durabilmektir. Bu vesileyle emri bil mağruf nehy anel münker yapabilmenin yolununda DEVLET GÜCÜYLE olabileceği gerçeğini de anlıyoruz çünkü onca mazluma mağdura sahip çıkmak zalimin zulmüne baş kaldırabilmek güze kuvvete dayalıdır.. Devlet olmak iyinin doğrunun güzelin faydalının ve adil olanın hakim olabilmesi için gereklidir ve mecburi bir durumdur. Dolayısıyla şiirin son kıtasındaki dizelerde de belirtildiği üzere:

Vatan vücut gibidir; canımızsa İslam’dır
Dinsiz toplum düşlemek, tabiata isyandır
“Milli Görüş, Adil Düzen”; amaç: mutlu insandır
Mü’min emin kimsedir; bize emanet gerek!

Milli Çözüm’ün “TARİHSEL VE ESKATOLOJİK VERİLER;KUTLU SONA YAKLAŞILDIĞINA MI İŞARET EDİYOR?” makalesindeki şu duaya amin diyorum: Rabbim bizleri; Milli Çözüm’ü ve Meal-i Kerim’i sadece diliyle okuyanlardan değil, Erbakan Hoca’nın o tavizsiz ruhuyla hayatına kodlayan, vurdumduymazlığın uykusundan uyanmış ve kıyam etmiş “diri”lerden eylesin. Zira bu son anlarda sistemin artık “izleyiciye” değil, her hücresiyle hakikate ram olmuş “işlemcilere” ihtiyacı vardır. Bu şuurla yastığa başını koymak bile bir cihad nöbetidir…

Ne devlet dine, ne de; din devlete karışsın
Çatışmaktan çok çektik, dinle devlet barışsın
Ve topluma hizmette; hep hayırda yarışsın
Bağnazlığa dur demek; toplu metanet gerek!

Cumhuriyet ve Demokrasi gibi kavramların, adı aynı ama tadı çok farklı onlarca çeşit uygulamaları olduğu gibi, Laikliğin de genelde üç türlü ve birbirine aykırı algılamaları vardır: Ateist Laiklik – Bizantinist Laiklik ve Realist Laiklik…Milli Çözüm’ün LAİKLİK anlayışını da açmak gerekirse:REALİST LAİKLİK: İlmi gerçeklere ve insani değerlere uygun şekilde:

a- Din işleriyle devlet hizmetlerinin birbirine karıştırılmadığı,

b- Din ile devletin birbirine düşman olup çatışmadığı ve zıtlaşmadığı,

c- Din ve devletin barıştığı ve her birinin kendi sahasında vatandaşa hizmet yarışı yaptığı en doğru ve dürüst yaklaşımdır. Türkiye’de biz Milli Çözümcülerin ve Adil Düzencilerin savunduğu işte bu ilmi ve insani anlayıştır. Yani amaç insandır. Din de, devlet de insana hizmet için birer araçtır.

MİLLİ ÇÖZÜM HEM ÜLKEMİZ HEM DE TÜM İNSANLIĞIN SAADETİ İÇİN ÇALIŞMAKTA VE YERYÜZÜNDE ADİL DÜZEN KURULSUN DİYE LAYIKIYLA BİHAKKIN ÇALIŞAN TEK EKİPTİR. DOĞRU DİN DEVLET İLİŞKİSİ NASIL OLMASI GEREKTİĞİNİ DE EN GÜZEL ŞEKİLDE AÇIKLAMIŞTIR. İNŞALLAH BÜTÜN İNSANLIĞIN SAADETİNİ TEMEL ALAN ADİL DÜZEN YERYÜZÜNDE HAKİM OLMASI İLE BÜTÜN İNSANLIK HUZURA VE SAADETE ERECEKTİR İNŞALLAH. ADİL DÜZEN NASIL BİR DÜZENDİR? ADİL DÜZEN
“Mutlak Doğru”ları esas alarak ve yine “Mutlak Yanlışlardan” sakınılarak hazırlanmış
a) İlmi b) İnsani c) İslami d) Orijinal bir yeni sistem olmaktadır.
1- Aklı selimin
2- Müspet bilimin
3- Tarihi tecrübe ve birikimin
4- Vicdani kanaat ve tatminin
5- Evrensel hukuk ve adalet prensiplerinin
6- İlahi Dinin ve Kur’an’ı Kerim’in;
Ortaklaşa, iyi, yararlı ve güzel buldukları DOĞRU, yine bu 6 temel ölçü biriminin ittifakla; kötü, zararlı ve çirkin buldukları ise YANLIŞ’tır.

İşte Adil Düzen doğrulara dayanan ve yanlışları bırakan, yepyeni ve orijinal bir sistem modeli olmaktadır. Ve tarihte başka bir örneği bulunmamaktadır .AŞAĞIDA, MİLLİ ÇÖZÜM “LAİKLİK KAVRAMININ DOĞRU TANIMI VE UYGUN KURUMLAŞMASI” MAKALESİNDE KONU EN GÜZEL ŞEKİLDE VE DETAYLICA AÇIKLANMIŞ..MAKALEDEN BİR BÖLÜM; “… Erbakan Hoca’nın: “Gelin Anayasamıza, laikliğin tanımını ve Türkçe karşılığını yazalım” teklifi hep duymazlıktan gelinmiştir. Çünkü kötü niyetli ve bozuk tıynetli bir kesim, İslam düşmanlığı yapabilmek için, Laikliğin hep böyle muğlak kalmasını istemiştir. Laiklik: Din hizmetleriyle devlet işlerinin birbirinden ayrılması ise, yerindedir. Laiklik: Farklı din ve mezhep mensuplarına, devletin ve adaletin aynı mesafede kalması ise, güzeldir. Laiklik: Değişik din ve düşünceye sahip kesimlerin, birlikte hoşgörü ve barış içerisinde yaşama şartlarının hazırlanması ise, tabii ki gereklidir. Laiklik: Devletin ve düzenin, belli bir inancın veya din adamları sınıfının güdümüne bırakılmaması ise, elbette isabetlidir. Laiklik: Herhangi bir dine veya dinsizliğe mensup olmanın, devlet ve hukuk önünde; ne özel bir imtiyaz ve hürmet, ne de kasıtlı bir mağduriyet ve mahrumiyet nedeni sayılmaması ise, herhalde sahiplenmelidir. Ancak Laiklik: Bir ülkenin anayasaları yapılırken ve diğer gerekli kanun ve kurumları hazırlanırken, toplumu oluşturan unsurların ve hele kahir çoğunluğun “dinini, manevi değerlerini, gelenek ve göreneklerini, örf ve âdetlerini hiç hesaba katmama, esas almama” şeklinde ifade edilmek isteniyorsa; bu hem imkânsızdır, hem haksızlıktır, hem de yararsızdır! Üstelik doğal ve sosyal kanunlara da aykırıdır. Ve zaten Laikliğin böyle anlaşılıp uygulandığı tek bir ülke dahi yoktur. Çünkü halkın kimliğini, kültürünü ve hayat tarzını şekillendiren en önemli etken olan “Dini” dışlayarak hazırlanmış ve halka onaylatılmış-despotik düzenler dışında, tek bir demokratik örnek bulunamayacaktır. Ve bu açıdan bakıldığında, hâlihazır Anayasamızdaki diyanet teşkilatı kurumu, kanunları ve uygulaması da, laikliğe aykırıdır… Ve “devletin temel nizamını kısmen de olsa dini temellere dayandırma” suçlamasının muhatabı konumundadır!? Halbuki; hukuk, halk içindir. Halkın inancını ve manevi ihtiyacını hesaba katmayan ve özellikle “İslam” kokusu aldığı her şeye düşman tavrı takınan bir anlayış ve yaklaşım laiklik değil, ladinliktir (dinsizliktir) ve laubaliliktir. Çünkü böyle yanlış ve tutarsız bir uyarlama ve uygulama: • Önce, Devlet-Millet barışını bozacak, • Din-Devlet zıtlaşmasını ve çatışmasını doğuracak, • Ülkede huzur ve güven ortamını sarsacak, • Ekonomiden eğitime, yatırımdan üretime, sanattan kültüre, her yönlü kalkınmayı ve hayırda yarışmayı ortadan kaldıracak, • Ve nihayet o ülkeyi, dış güçlerin yarı sömürge sahası; hükümetleri ise, uzaktan kumandalı kuklası durumuna sokacaktır… …”https://www.millicozum.com/mc/laiklik-kavraminin-dogru-tanimi-ve-uygun-kurumlasmasi-6/