YENİ NATO TUZAĞI
ve
“Türkiye Kürdistanı” Hazırlığı

NATO ve Gladio’nun Kuruluş Amacı

NATO, Amerika’daki en güçlü Yahudi Lobilerinden biri olan CFR tarafından kurulmuştur. Öncülüğünü Yahudi ve mason ABD Devlet Başkanı Harry Truman yapmıştır. Kurucuları arasında hem Bilderberg Group’a, hem de CFR’ye üye olan Joseph Luns, George Marshall ve Dean Acheson bulunmaktadır. Ayrıca Yahudi Etienne Hirsch, Bilderberg’den mason Jean Monnet, CFR’den Harrimann da NATO içinde 1950’lerde önemli roller almışlardır.

İlk NATO Başkumandanı da CFR’den çıkmış olan ve Yahudi Lobilerine önemli katkılarıyla bilinen Dwight Eisenhower‘dı. NATO’nun en üst kademelerine kadar yükselebilmiş birçok önemli isim vardır ki, bunların da CFR, Bilderberg ya da Trilateral ile yakın bağları bulunmaktaydı. Birçoğu da masondur. Bu isimlerden bazıları şunlardır:

General Lemnitzer, NATO Başkomutanı, Yahudi ve mason…

Omar Bradley, NATO Başkomutanı, mason…

Andrew Goodpaster, NATO Supreme Komutanı, Bilderberg üyesi…

Paul Henri Spaak, NATO Genel Sekreteri, Bilderbergli ve mason…

Earl Alexander, Ortadoğu Barış Gücü Kuvvetleri Başkomutanı, 33. dereceden mason…

Lord Carrington, NATO Genel Sekreteri, Bilderberg Başkanı…

Alexander Haig, NATO Genel Sekreteri, Bilderbergli, CFR’li…

Manfred Wörner, NATO Genel Sekreteri, Bilderbergli…

Bilderberg-Masonluk-Yahudilik çıkarlarına hizmet için kurulan NATO’dan yine bu çıkarlara hizmet eden ünlü faili meçhul şebekesi Kontrgerilla doğmuştur.

Kontrgerilla, dünyanın çeşitli ülkelerinde İsrail ve ABD’nin çıkarlarına uygun hükümetleri başta tutmak, ya da bu çıkarlara hizmet edebilecek olanları iktidara taşımak için faaliyetlerde bulunmaktadır. Kontrgerilla için ideal hükümet modeli, P2 dönemindeki İtalya’da olduğu gibi Cumhurbaşkanı’nın, Başbakan’ın, bazı Bakanların mason olduğu, mafyayla iç içe bulunduğu Mafya-Masonluk-Kontrgerilla üçgenini meydana getiren bir modeldir. Bu modelin uygulatılmasında özellikle Yahudi Lobilerinin rolü büyüktür. Örneğin “İtalya’nın sahipleri” denilen iki sanayici Yahudi Benedetti ve Rothschild’in ortağı olan Bilderbergli Agnelli, İtalya’daki Yahudi Lobilerine üye iş adamlarının başta gelen en önemli isimlerindendir.

İşte bu NATO; İngiltere eski Başbakanı Bayan Margaret Thacther’ın 1990 NATO toplantısındaki itirafıyla; Komünist Sovyetler’in dağılmasından sonra, düşman olarak İSLAM’ı seçmiş durumdadır. Şimdi merakla bekliyoruz: Dindar Kahraman Sn. Erdoğan, “NATO’nun bu sinsi konseptinin hâlâ devam edip etmediğini”, konuk Başkanlara soracak mıydı? Eski Hollanda Başbakanı ve şimdiki NATO Genel Sekreteri Mark Rutte’nin, Hollanda şirketinin Doğu Hint Adaları temsilcisi Yahudi asıllı Izaac Rutte’nin oğlu olduğunu hatırlatmamız, acaba suç kapsamına alınır mıydı? Son bir soru daha: “Olur ya, İsrail Türkiye’ye saldırırsa, NATO bize sahip çıkar ve yanımızda yer alır mı?” Ayrıca, bizi hâlâ AB’ye almayan, ama Avrupa’nın savunmasında Türkiye’yi kalkan yapan tezgâhın neresi tarihi ve talihli bir olaydır? Boş ve kof palavralarla halkımızı oyalayanların akıbeti, korkarım berbat olacaktır!..

ABD’den Sürpriz Türkiye Açıklaması!

ABD’nin NATO Daimi Temsilcisi Whitaker, savunma harcamaları konusunda Türkiye’nin duruşuna ve cömert tavrına dikkat çekerek, tüm NATO müttefiklerinin Türkiye gibi olması gerektiğini hatırlatmış ve Ankara’daki zirvenin belirleyici olacağını vurgulamıştı. Matthew Whitaker, 2026 Temmuz ayında Türkiye’nin ev sahipliğinde düzenlenecek NATO Zirvesi öncesinde müttefik ülkelere kritik mesajlar vermeye başlamıştı.

NATO ülkelerinin savunma harcamalarına ilişkin verdikleri sözleri hatırlatan Whitaker, Ankara’da gerçekleştirilecek zirvenin önemine değinerek şunları aktarmıştı:

“NATO ülkeleri, bütçelerinin en az %5’ini savunma harcamalarına ayırma sözü vermiş durumdadır. Ankara’da düzenlenecek zirvede bu sözün yerine ne kadar getirildiği ortaya çıkacaktır. Müttefikler, %5’lik taahhütte bulunmalarından bu yana ilk karnelerini alacaklardır!”

NATO’nun Güney Kanadının Merkezi Türkiye mi olacaktı?

7-8 Temmuz 2026’da Ankara’da düzenlenecek NATO Devlet ve Hükümet Başkanları Zirvesi ve alınan önlemlerle ilgili değerlendirmelerde bulunan bazı yetkililer; “Ankara’da âdeta NATO’yla nefes alır hale geldik” diye hayıflanmışlardı.

Öcalan barış güvercini, NATO ise barışın kilidi yapılmıştı!

Öte yandan billboardlar ve pankartlarla NATO, “barışın anahtarı, güvenliğin sigortası” olarak tanıtılmaktaydı. Millete; NATO, gerçek ve gerekli bir barış kurumu olarak anlatılmaktaydı. Abdullah Öcalan’ı ‘barış güvercini ve kurucu önder’ olarak tanımlayan bir iktidarın, NATO’yu da barışın sembolü ve kilidi olarak aktarması tam bir maskaralıktı. Bir diğer konu ise Trump’ın NATO Zirvesi’ne Sayın Cumhurbaşkanı’nın hatırı için geldiğini vurgulamasıydı. Trump, Cumhurbaşkanı ile çok iyi ilişkileri olduğunu, kendisini takdir ettiğini hatırlatmış ve hayranlığını haykırmışlardı.

Peki bu zirve Türkiye açısından neden bu kadar önemli sayılmaktaydı? Amerika’nın NATO’dan çıkmaya hazırlandığı, NATO’nun artık güvenlik etkinliğinin kalmadığının tartışıldığı bir dönemde, Amerika Ortadoğu’dan çekilirken NATO’nun güney kanadının merkezi Türkiye yapılmaya çalışılmaktaydı!? Türkiye’nin de bu sürece öncülük etmesini isteyen hangi odaklardı? Biz kendi millî senaryomuzu hazırlamaz, dış politikamızda bunu dünyaya kabul ettirmeyi temel misyon olarak sunmazsak, başkaları bize kendi senaryolarında figüranlık yaptırırlardı. NATO eliyle bu tuzakları önümüze çıkarırlardı. Böylece Siyonist ve emperyalist senaryolar ülkemizde uygulanırdı. Bu nedenle, Türk askerinin mevcudu her geçen gün azalırken, neredeyse üçte bir seviyelerine düşürülmüşken, NATO’nun ülkemizdeki varlığı ve etkisi artırılmaya çalışılırdı!?

Erbakan Hoca’nın Çarpıcı Erdoğan Saptaması!

Atatürk’ü en iyi Biz anlarız!.. Ve Erdoğan’ı da en iyi Biz tanırız!..

Sn. Erdoğan’ın kurusıkı çıkışlarının ve hep lafta kalan kahramanlıklarının… Ve tabi NATO Zirvesi dolayısıyla Trump’tan aldığı övgü ve alkışların perde arkasını anlayabilmek için, Rahmetli Erbakan Hocamızın, bunların Ayasofya’yı açmasıyla ilgili özel yorumları üzerinde yoğunlaşmamız lazımdı.

Çok özel bir manevi sohbet ikliminde Hocamız şunları aktarmıştı:

Elbette Fethin sembolü ve Sultan Fatih’in Vakıf emaneti olan Ayasofya’nın ibadete açılması sevinilecek ve sahiplenilecek bir olaydı. Ancak Siyonist ve Haçlı Emperyalist odakların bunun arkasındaki sinsi tuzaklarını ve işbirlikçilerin tavizkârlığını araştırıp anlamadan, heyecanlanıp havalar atmak şuurlu Müslümanlara yakışmazdı.

“İngiliz bayan gazeteci Grace Mary Ellison, o dönemin Papası 11. Pius’un ‘Ayasofya’nın kilise olarak, en kötü ihtimalle müze olarak yeniden düzenlenip açılması’ ile ilgili talebini Atatürk’e iletmek için Ankara’ya gelir. Ankara’da Mustafa Kemal Paşa’ya, Papa’nın barış için atılmasını arzuladığı, kendilerince küçücük adımını iletir. Ardından Kemal Paşa’ya, ‘Bu teklifi ve temenniye karşı kendisinin Hristiyanlara karşı cömert davranışının ne ve nasıl olacağını?’ sorar. Böylece Ayasofya bir Hristiyan kilisesi olacağına göre, Hristiyanların ruhani lideri Papa’ya geri verilip verilemeyeceğini? merak eder.  Mustafa Kemal Paşa: ‘Eğer Hristiyan kilisesinin tek bir kolu olsa idi, Ayasofya şimdi bizim Müslüman geleneklerimizin en değerli parçası olmasına rağmen, belki sinsi ve kirli oyunlarınızla bu mümkün olabilirdi. Fakat Hristiyanlık Dini mezhep olarak birbirlerine düşman o kadar çok parçaya bölünmüştür ki, bu durum meseleyi ve teklifinizi imkânsız hale getirmiş durumdadır. Bu dediğinizi yaparsak; Ruslar, Yunanlar, Anglikanlar vesaire, bizim topraklarımızda Ayasofya için savaşmaya kışkırtılacaklardır. Ve sizin barış adı altındaki öğütleriniz, sonu gelmeyecek bir çatışmaya yol açacaktır!’ diyerek, ustaca ve siyasi dehasını kullanarak ‘Hayır’ demenin yolunu bulmuştur. Buradan da anlıyoruz ki, Atatürk’e, Ayasofya’nın kilise yapılması defaatle teklif edilmiş, hatta bazı dolaylı tehditlere yeltenilmiş ama, Atatürk bunu her defasında kesin bir dille reddetmiştir. Yıllar sonra bu konu üzerinde masonlarca ve Siyonist odaklarca çokça düşünülmüş ve Mustafa Kemal’e rağmen, Ayasofya’nın müze yapılması kararı dayatılmıştır. Türlü oyunlar ve baskılarla 1934 yılında Atatürk’ün Başkanlık ettiği bir toplantıda (aralarında Masonların ve Sabataistlerin çoğunlukta bulunduğu) vekiller heyeti (Bakanlar Kurulu) tarafından, Ayasofya’nın müzeye dönüştürülmesi kararı alınmıştır ve maalesef Atatürk yalnız kaldığı için, ülkemizde kargaşa çıkarmasınlar diye buna katlanmıştır. 28 Şubat sürecinde alınan kararlar nasıl ki kurulun çokluğu ile alınmış, tamamen Bizim arzularımız ve imzamız dışında uygulanmışsa, Ayasofya’nın müzeye çevrilmesi kararında da Atatürk’ün bulunduğu durum aynıdır. Bu yüzden onu en iyi Biz anlarız!..

… Siyonistlere göre, asırlardır aradıkları saklı Ahit Sandığı Ayasofya’nın altındadır… Onlar böyle inanmaktadır. Bunlar, (Haçlı Hristiyanları kullanıp kışkırtan Siyonist Yahudi Hahamlar) Ahit Sandığı vasıtası ile güya yeniden Allah ile aracısız konuşabilmek için Ayasofya’yı kendi kontrollerine alma çabasındadır. Daha önce müzeye çevirdikleri Ayasofya’ya daha kolay girip çıkmak ve alt katlarında Ahit Sandığı’nı arayıp bulmak amacıyla, şimdi Erdoğan eliyle ibadete açılması telkininde bulunmuşlardır. Siyonist odaklar müze statüsünde cami kadar rahat çalışamayacakları kanaatine varmışlardır. Böylece kuru kahramanlık şovları Erdoğan’ın seçim istismarı olacak, ama Ahit Sandığı’na onlar ulaşacaklardır. Ancak asıl kuvvet ve kudret sahibi Cenab-ı Hak’tır, bu sinsi ve Siyonist planları boşa çıkarılacaktır. Burada Ayasofya’yı en çok ele geçirmeye çalışan, hem de alttan alta siyasi bürokratik faaliyetler ve oyunlarla sürekli Ayasofya için en çok hile ve müdahale yapan millet Ruslardır. Ne ilginçtir ki, en çok ilgilenmiyor gibi görünen millet yine Ruslardır! (Ve tabi onları kışkırtan Siyonist odaklardır.) Müze halinde iken rahat kullanamayınca, bu sefer kendilerinin işine gelecek, rahatça hareket edecek, kendi ibadetlerini de içinde yapabilecekleri bir dümenle, bu adamın Ayasofya’yı açmasına izin verdiler. Fakat o, bu tuzağın farkında bile değildir. Bekleyin, önümüzdeki süreçte Ayasofya’nın cami adı altında nasıl gizlice onların hizmetine hazırlandığını göreceksiniz. Kendisi de Cami açılışında Fatih gibi Ayasofya’da namaz kılacakmış!.. Sen kiim, Fatih’e benzemek kim! Ammaa gör bak nasıl olacak! Gör bak neler olacak! Sizin hıyanet için açtığınız kilitler, nasıl sizin üzerinize, nasıl iplerinizi tutanların üzerine vurulacak!.. Gör bak neler olacak! Gör bak nasıl olacak!”

Trump’ın Tavuğu ve Kazı!

“Erdoğan bir haftada iki kez CHP’nin “yerli ve milli duruş sergilemediğini” iddia ederken, “dış mihraklardan kurtulması” çağrısında bulunmuşlardı. Ankara’da, ülkemizin dış politikasının tamamen demirlenip bölgemizin kaderinin belirleneceği NATO Zirvesi yapılacaktı. Haydi, yeri gelmişken kendilerinin Trump’la ilişkilerini özetle aktaralım:

Bu Trump; en yakın arkadaşı ve iş adamı Tom Barrack’ı Ankara’ya Büyükelçi, Suriye’ye de özel temsilci olarak atarken, “olağanüstü iş yapmasını beklediklerini” vurgulamıştı. Trump’ın Erdoğan’a, “Bölgede size güveniyoruz… Bölgesel politikalarımızda sizinle çalışacağız.” dediği aktarılmıştı…

“Bölgesel politikalarda birlikte çalışmaktan” ne kastedildiğini açıklayan sömürge valisi Barrack, SDG görünümlü PKK/YPG’nin Washington için “önemli müttefik” olduğunu vurgulamış; Türkiye, Körfez, Suriye ve İsrail arasında yeni bir diyalog sürecinden söz edip, bunu “Şii hilalinden kurtulmak” diye tanıtmıştı.

Trump, açıklamalarında yine; Erdoğan’ın çok akıllı ve çok güçlü bir adam olduğunu belirtirken, Suriye’deki ABD askerlerinin ne olacağı sorusuna, “Bunu yapmanın başka bir yolu olmalı. Bunlardan biri de Türkiye.” diye cevaplandırıp “Türkiye önemli bir güç. Erdoğan iyi anlaştığım biri. Büyük bir askeri gücü var. Ve bu gücü savaşlarda yıpranmadı. Çok güçlü ve etkili bir ordu kurdu.” buyurmuşlardı.

“Erdoğan, İsrail’i tehdit etmeyi sürdürüyor. Sizce İsrail ile Türkiye arasında bir çatışma ihtimali var mı?” sorusuna verdiği cevapta ise Trump, Erdoğan’ı çok sevdiğini tekrarladıktan sonra:

“Böyle bir şey duymadım. Eğer duysaydım onu arardım ve her şeyin yolunda olduğundan emin olurdum. Türkiye ile böyle bir şeyin yaşanacağını sanmıyorum; en azından ben Başkanken olmaz. Çünkü o bana saygı duyuyor, ben de ona saygı duyuyorum. Bunun ötesinde, aramızda iyi bir dostluk var.” buyurmuşlardı.

Trump son olarak, “Erdoğan ‘gel’ dedi, gidiyorum. Erdoğan’a saygımdan dolayı NATO’ya katılacağım. O olmasaydı, belki zirveye gitmezdim.” sözleriyle, bizimkilerin dört gözle beklediği NATO Zirvesi’ne katılacağını ve Türkiye’ye ‘hediye çantasıyla’ uçacağını hatırlatmıştı.” diyen, Milli ve cesaretli duruşu takdire şayan olan Gazeteci Müyesser Yıldız Hanımefendi ayrıca şunları hatırlatmıştı:

Trump’ın tüm bu övgülerinde asıl dikkat çekmek istediğimiz ise şunlardı:

Güçlü ordumuzun Suriye’deki teröristlere operasyon yapmasını, “Aptal olma, akıllı ol. Ekonominizi mahvederim” tehditleriyle durduran Trump’ın şimdi TSK’ya duyduğu bu muhabbet, hayra alâmet sayılır mıydı?

Acaba Trump’ın “hediye çantasında” neler vardı?

Halkbank davası düşürüldü… “Yerli ve milli” olduğu belirtilen, hatta Endonezya ile 48 adetin satış anlaşması yapılan, beşinci nesil savaş uçağı KAAN’ın motorlarının satışına ilişkin yaklaşık 700 milyon dolarlık paket ABD Kongresi’ne ulaştırıldı. Trump, parasını alıp üstüne yattıkları F-35’ler konusunda ise topu, yardımcısı Vance’e atmıştı. O da, “Bu aslında büyük ölçüde Kongre’yi ilgilendiren bir mesele ve Türkiye’nin F-35’leri alabilmesi için Amerikan yasalarına uygun hareket ettiğinin teyit edilmesi gerekiyor.” diyerek ipe un sermeye başlamıştı.

Peki Erdoğan’ı bu kadar seven Trump’ın çantasında hangi sopalar saklıydı?

ABD; Yunanistan, Kıbrıs Rum Kesimi ve İsrail’le birlikte “bölgedeki kötü niyetli aktörlerle mücadele etmek” üzere “Doğu Akdeniz Enerji Merkezi”ni kurup, bölgedeki enerji kaynaklarını tek taraflı yönetmek, korumak ve ticarileştirmek için mutabakat imzalamıştı. Yani Türkiye dışlanmıştı. “Kötü aktörler” ise; Rusya, İran ve Çin olmaktaydı.

Başka?

Kıbrıs’ta yeni bir müzakere süreci başlatmak üzere harekete geçen BM Genel Sekreteri’nin özel temsilcisi Maria Holguin, Rum Kesimi’nin NATO üyesi yapılması, böylece Garanti Anlaşmaları’nın son bulması ve Türk askerinin Ada’dan çekilmesinin sağlanacağı yönünde bir çözüm çerçevesi hazırlamış, ama Ankara’nın ve kahraman Erdoğan’ın gıkı bile çıkmamıştı!..

Başka?

Temsilciler Meclisi’ndeki Demokrat ve Cumhuriyetçi iki üye, ABD Dışişleri bünyesinde Türkiye ile ilgili politikaları artık Avrupa ve Avrasya İşleri Bürosu’nun değil, Yakın Doğu İşleri Bürosu’nun yürütmesi, yani Ortadoğu ülkesi sayılmamız için Kongre’ye yasa tasarısı sunmuşlardı!?

Kore’yle girdik… İran’la ”merkeze” oturacağız!

Hem bizimkilerin hem sözde müttefiklerimizin çok önemsediği, 7-8 Temmuz 2026’daki NATO Zirvesi’ne gelirsek; PKK’yla barışıyorlar, Suriye’yi halletme yolundalar, Trump’a göre İsrail’le savaşmamıza zaten imkân yok ve dahi Putin’le yakın dostken, şunlar yapılmıştı:

NATO’nun Güneydoğu Bölgesel Planı kapsamında; Türkiye’de, Çok Uluslu Kolordu Karargâhı ile İstanbul Boğazı’nda NATO Deniz Unsur Komutanlığı kurulması kararlaştırılmıştı. ABD-İsrail’in İran’a saldırmasının ardından İncirlik ile Konya, Patriot ve SAMP/T füze savunma sistemiyle donatılmıştı. NATO Zirvesi’nin anlam ve önemi de Savunma Bakanı Yaşar Güler’in 18 Haziran 2026’da Brüksel’de katıldığı NATO Savunma Bakanları toplantısından sonra yaptığı açıklamalarla ortaya çıkmıştı.

Yaşar Güler, özetle buyurmuşlardı ki:

“Ankara’da gerçekleştireceğimiz NATO Zirvesi’ni yalnızca bir liderler toplantısı olarak görmüyoruz. Bu zirve, NATO’nun değişen güvenlik ortamına uyum sağlama kararlılığını ortaya koyacağı ve geleceğe yönelik stratejik yöneliminin şekilleneceği önemli bir dönüm noktası olacağını değerlendiriyoruz… Ankara Zirvesi’nden beklentimiz; öncelikle NATO’nun temelini oluşturan kolektif savunma anlayışının ve 5’inci maddeye olan bağlılığın güçlü şekilde teyit edilmesidir… Kahraman ordumuz, terörle mücadeleden sınır ötesi harekâtlara kadar geniş bir alanda edindiği tecrübeyle NATO’nun en etkin ve en hazırlıklı kuvvetleri arasında yer almaktadır. Bu kapsamda komando birliklerimizin kapasitesini artırmaya ve değişen tehdit ortamına uygun yeni kabiliyetler geliştirmeye de devam ediyoruz… Terörizm, düzensiz göç, enerji güvenliği riskleri, bölgesel çatışmalar ve hibrit tehditler NATO’nun güney kanadını doğrudan etkilemektedir… Ortadoğu’daki istikrar NATO’nun güvenliğiyle de doğrudan bağlantılıdır. NATO müttefiklerimiz de Ortadoğu’daki gelişmelere oldukça ilgililer ve çalışıyorlar… Bugün artık çok açık bir gerçek vardır: Türkiye, güvenlik mimarisinin kenarında değil, merkezinde yer alan bir ülkedir. NATO’nun geleceği şekillenirken Türkiye; gelişmeleri uzaktan izleyen değil, kararların alınmasına katkı sunan, sorumluluk üstlenen ve güvenlik üreten başlıca müttefiklerden birisidir. Güçlü ordusu, stratejik vizyonu ve üstlendiği görevlerle İttifak’ın geleceğine yön veren Türkiye’nin imzası, NATO’nun yarınlarında güçlü ve belirleyici şekilde yer almaya devam edecektir.”

Evet, güya NATO müttefiklerimiz “Ortadoğu’daki gelişmelere oldukça alâkadarmış ve çalışıyorlar”mış! Peki İsrail’in Filistin’deki soykırımlarına ses çıkardılar mı?

Hayır! Aksine, dönemin Genel Sekreteri Jens Stoltenberg, “İsrail yalnız değildir.” derken, şimdiki Genel Sekreter Rutte de İran’a yönelik saldırının parçası olduklarını itiraf ediyorlardı. İşte bu Rutte, Ankara’daki NATO Zirvesi için, “Bence gerçekten çok önemli. Hatta belki Lahey Zirvesi’nden bile daha önemli, çünkü verilen taahhütler harika.” derken; Rusya, Çin ve Kuzey Kore’nin yanı sıra İran’ın “gündemlerindeki önemli başlıklardan birisi olduğunu” ağzından kaçırmıştı. Oysa İran konusu sadece bugün değil, on yıllardır NATO’nun gündeminde bulunmaktaydı.

Özetlersek; 2005’te NATO’nun yeni misyonunun, “Cihadizm ve İslamcı terörizmle savaş”, “Yeni Berlin Duvarı’nın” da “Ortadoğu” olmasına karar verilip, İsrail’i NATO ve AB’ye yakınlaştırma planları hazırlanmıştı. CIA’nın 21. yüzyıl için hazırladığı projeksiyonda, “Sünni dolunayı ile Şii hilâlin savaşı” hesaplanmıştı.

BOP’u ilan eden Condoleezza Rice döneminde; Irak, İran ve Suriye’ye komşu Türkiye’nin “ABD’nin Geniş Ortadoğu’daki çıkarları için kritik önemde”, ayrıca “İran konusunda ABD ile Türkiye’nin stratejik ittifakının sağlam olduğu” vurgulanmıştı.

Ve ne tesadüftür ki; AKP iktidarının katkılarıyla Irak, Suriye ve Libya’da epey yol alınmıştı ve dindar AKP sayesinde kindar ABD şeytanı amaçlarına ulaşmıştı. Yine AKP iktidarında 2010’da İsrail’in OECD üyeliğine onay çıkmıştı, 2016’da ise NATO nezdinde temsilcilik açmasına göz yummuşlardı!..

Şunu da kalın çizgilerle hatırlatalım: 7 Ekim 2023’te başlayan Filistin-İsrail savaşının birinci yıl dönümünde İsrail için saygı duruşu düzenleyen AB’nin Komisyon Başkanı Von der Leyen, “Müslüman oldukları” gerekçesiyle Gazze’de öldürülenler için saygı duruşunda bulunmayacaklarını açıklarken, Yardımcısı Margaritis Schinas, Türkiye’ye kelimesi kelimesine şu çağrıda bulunmuş ve “Türkiye tarafını seçmelidir. AB, NATO ve onların değerlerinin tarafını mı seçeceklerdi; yoksa Rusya, İran, HAMAS ve Hizbullah’ı mı destekleyeceklerdi?

Artık tarihin hangi tarafında yer almak istediklerine karar versinler!.. Bu konuda net bir yanıtları beklenmektedir!..” küstahlığından sakınmamıştı.

Bahçeli’nin: “Askeri Hastaneler Açılmalıdır!” Çıkışı ve Samimiyet Kanıtı!

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Ankara’da 7-8 Temmuz 2026’da yapılacak NATO Zirvesi’ne değinerek, “Ankara’yı hesaba katmadan ittifak olmaz.” diye çıkışmıştı. Türkiye’nin NATO’da temel kaldıraç olduğunu ifade eden Bahçeli, askeri hastanelerin yeniden açılması gerektiğini de hatırlatmıştı. Bahçeli, partisinin grup toplantısında gündeme dair açıklamalar yapmışlardı. Ankara’da 7-8 Temmuz’da yapılacak NATO Zirvesi’ne değinen Devlet Bahçeli, “Ankara’yı hesaba katmadan ittifak olmaz.” buyurmuşlardı. Askeri Hastanelerin yeniden açılması gerektiğini söyleyen Bahçeli, “Askeri Hastaneler yeniden yapılandırılmalı, bu bir milli beka meselesidir.” ifadelerini kullanmıştı.

“Uzmanlaşmış bir askeri hekim ordusu zaruridir” hatırlatması

Gerçek kudretimiz; harp meydanında, hudut boylarında, vatan müdafaası yaparken yaralanan Mehmetçiğimize ne kadar hızlı ve disiplinli, çelikleşmiş bir sağlık ordusuyla müdahale edebildiğimizle de doğru orantılıdır. Ne hazindir ki bugün NATO içerisinde Askerî Hastanesi bulunmayan tek ülke Türkiye’dir. Bu durum, şanlı ordumuzun büyüklüğü ve hareket kabiliyeti karşısında kabul edilemez tarihî bir noksanlıktır. Cephede kazanılan her şanlı zafer, ancak cephe gerisinde kurulan köklü ve askerî tıbbın tüm imkân ve ilmiyle donatılmış bir anlayışla nihayete erecektir.

Bu sebeple Askerî Hastanelerin yeniden açılması ve ordu bünyesine kazandırılması meselesi hayati değerdedir. Çünkü askerî tıp, askerî iklimin görev koşullarını, operasyon psikolojisini, askerî disiplin düzenini ve sert hiyerarşiyi içinde barındıran apayrı ve özel bir alandır. Terörle amansız mücadelede, sınır ötesi şanlı operasyonlarda ve denizaşırı mukaddes görevlerde Mehmetçiğimizin yanında askerimizi evladı bilen, kardeşi sayan, onun yaralanmasına, saçına rüzgâr değmesine dahi yüreği razı olmayan, vatanı namus bilen Türk hekimlerinin görev yapması millî beka meselesidir. Mayın ve patlama yaralanmalarında, yanık ve ağır travma vakalarında, uzuv kayıplarında uzmanlaşmış bir askerî hekim ordusu zarurettir. Askerî tıp, mukaddes göreve giden Mehmetçiğe cephe gerisinden cephe hattına kadar uzanan sağlık desteğinin, Mehmetçiğe adanmış fedakâr hekimlik ruhunun ve harp şartlarında çelikleşmiş sağlık aklının adıdır.

“Askerî Hastaneler yeniden açılmalıdır!”

Sivil sağlık sistemlerinin ve hastanelerin savaş cerrahisi ile cephe gerisi lojistiğinde ordumuzun kendine has ihtiyaçlarını tam manasıyla karşılaması mümkün değildir. Şüphesiz her hastanemiz kıymetlidir. Şehir hastanelerimiz, eğitim ve araştırma hastanelerimiz ile üniversite hastanelerimiz aziz milletimize büyük hizmetler sunmaktadır. Fakat askerî sağlık sistemi, savaş ve çatışma anında apayrı bir refleks ve seferberlik hazırlığı ortaya koymaktadır. Bir ordunun topu kadar tabibi, tüfeği kadar tıbbı, zırhı kadar sıhhiyesi de o ordunun şanındadır, caydırıcılığındadır.

Savaş meydanında kanayan yarayı vaktinde saramayan bir devletin zaferi her zaman eksik kalmaya mahkûmdur. Askerî Hastanelerin yeniden yapılandırılması, Gülhane ruhunun çağın modern ihtiyaçlarına göre yeniden ihyası ve harp cerrahisinin güçlendirilmesi, tekraren ifade ediyorum, millî beka meselesidir. Gençliğinin baharını, mesleğinin yarınını, anasının duasını, babasının ocağını, yârinin hasretini geride bırakıp vatan nöbetinde duran Mehmetçiğimize, aziz şehitlerimize ve kahraman gazilerimize karşı borcumuz, Askerî Hastanelerin yeniden açılmasıdır. Bu borç, cepheden ameliyathaneye ve rehabilitasyon hizmetlerine kadar uzanan güçlü, disiplinli ve uzmanlaşmış bir askerî nizamla tamamlanmak zorundadır.

Bahçeli’nin: “NATO, Türkiye için ne bir biat senedi ne de emir komuta merkezidir” çıkışı!

Böyle bir dönemde Ankara’da yapılacak NATO Zirvesi, Türkiye’nin jeopolitik öneminin, etkin ve caydırıcı kudretle donatılmış şanlı ordusunun, dünyaya örnek olan savunma sanayisinin ve arkasında çözülemeyen düğüm, aşılamayan engel bırakmayan diplomatik ağırlığının dünya sahnesindeki karşılığını gösterecek mühim bir faaliyettir. Cumhur İttifakı ile tahkim edilen devlet aklı da bu zirvede krizleri okuyan, tehditleri gören, fırsatları tartan ve Türkiye’nin haklı tezlerini dünyaya haykıran stratejik iradesiyle bir kez daha kendisini gösterecektir.

Ancak sözü evirip çevirmeden açıkça söylemek lazımdır. NATO, Türkiye için ne bir biat senedi ne de kayıtsız şartsız boyun eğilecek bir emir komuta merkezidir. Ankara merkezli istikbal ve milli beka hukukumuz, kaynağını dışarıdan alan tüm ittifakların üzerindedir. NATO, güvenlik ihtiyaçlarının ve savunma zaruretlerinin doğurduğu bir ittifaktır. Bu ittifakın varlık sebebi, karşılıklı saygı, eşit muamele, hakkaniyetli yük paylaşımı ve tehdit algısında dürüstlüktür. Türkiye, 1952 yılından beri NATO’ya yalnızca denizlerini, limanlarını, üslerini ve jeopolitik mevkisini değil, Mete Han’dan bugüne uzanan muharebe sanatının tüm inceliklerini, alnı kınalı Mehmetçiğimizin kanıyla mühürlenmiş 3 bin yıllık köklü askerî geleneğini ve kadim devlet nizamı ile terbiyesini de kazandırmıştır. Bu büyük askerî hafızanın en eski, en sağlam ve en müessir sütunu ise hiç kuşkusuz Türk Kara Kuvvetlerimizdir.

“Türkiye, NATO için temel kaldıraçtır” itirafı

“Türk Ordusu, Karadeniz’in kilidini muhafaza eden Boğazlardaki tarihî hükümranlığımızdan Doğu Akdeniz ve Adalar Denizi’ndeki varlığımıza, Aksaz’dan İncirlik’e kadar uzanan stratejik üs ve liman ekosistemlerimize denk, NATO’nun bölgesel planlarını ayakta tutan ve kâğıt üzerinde kalmasına engel olan jeopolitik omurgadır. Türkiye, NATO haritasında ittifakın güneydoğu kanadını ayakta tutan temel kaldıraçtır. Kore’den Afganistan’a, Kosova’dan Libya’ya, Bosna-Hersek’ten Irak’a kadar Türk askeri müttefiklik hukukunun gereğini yıllardır sahada kanıtlamıştır. Kore dağlarında destan yazan Mehmetçik, NATO üyeliğimiz henüz resmiyet kazanmadan önce Türk’ün dostluğunu, sadakatini ve sarsılmaz, bükülmez bileğini kanıyla, canıyla tüm dünyaya ilan etmeyi başarmıştır. Dondurucu soğuğun, amansız yokluğun ve cehennem ateşi çemberinin içinde tek bir adım bile geri atmayan o çelikten irade, müttefikliğin lafla değil ancak kahramanlıkla mühürleneceğini tarihin hafızasına kazımıştır.” diyen Sn. Bahçeli, NATO’nun ırkçı emperyalizmin ve Haçlı kapitalizmin hizmetkârı olduğu gerçeğini ağzından kaçırmışlardı.

“Başkent Ankara’yı hesaba katmadan NATO bünyesinde ve ittifak hesabına yol almaya çalışmak, kaygan zeminde gözleri kapatıp ilerlemeye çalışmaktır. Muzaffer Türk Ordusunun asırlık tecrübesini, Türk Savunma Sanayisinin dünyayı şaşkına çeviren üretim kudretini ve Türkiye’nin sarsılmaz jeopolitik ağırlığını dışarıda bırakan her denklem eksik kalmaya ve çökmeye mahkûm olacaktır. Çünkü Türkiye Cumhuriyeti Devleti, kriz hatlarının kesiştiği ateş çemberinde istikrarı temin eden, tehditleri sınırlarının bidayetinde ezen bir devlet konumundadır. Bu hassas kavşakta müttefiklik hukukunun riyakârlıktan arındırılarak samimiyetle işletilmesi, bağlarımızın güçlendirilmesi için kaçınılmaz bir fırsattır. Eli kanlı terör örgütlerine harf oyunlarıyla isim değiştirip meşruiyet elbisesi giydirme devri kapanmıştır. Aynı masada sahte dayanışma fotoğrafları verip Türkiye’nin beka hudutlarını kemiren hain yapılara siyasi ve askerî alan açma kurnazlığı boşa çıkarılmıştır!..”

MHP Genel Başkanı Sn. Devlet Bahçeli’nin “Askeri Hastaneler yeniden açılmalı” çağrısının ardından, İYİ Parti; fırsatçılık yapıp rol kapmak için mi, yoksa MHP’nin samimi olmadığını kanıtlamak için mi bilinmez, Meclis’e konuyla ilgili genel görüşme önergesi sunmuşlardı. “GATA ve diğer Askeri Hastanelerin yeniden tesis edilmesine ilişkin” bu önerge, TBMM Genel Kurulunda reddedilmiş ve gündeme alınmamıştı. Asıl hayret ve şaşkınlık uyandıran; “Askeri Hastaneler tekrar açılsın!” diyen Bahçeli’nin MHP Milletvekillerinin bu Meclis oylamasına katılmamalarıydı!..

Her şeye rağmen, umarız ki MHP, çok geç de olsa, işbirlikçi ve derin tahripçi AKP iktidarının suç ortağı olduklarının, kendilerine ve ülkemize çok pahalıya patlayacağının farkına varmaya başlamışlardır. Erbakan Hocamızın ilginç ve gerçekçi benzetmesiyle: “Freni patlamış olarak uçurumdan aşağı yuvarlanmaya yaklaşmış bir iktidar kamyonunun kasasına atlayarak” bir nevi intihar inadından vazgeçmeye hazırlanmaktadır!

“Çerçeve Yasa” mı, “Çerçevelenip Asılacak Hıyanet Hazırlığı” mı?

İktidarın “Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge” hedefi doğrultusunda hazırladığı çerçeve yasanın 2026 Temmuz ayı içinde TBMM’ye sunulması planlanmıştı. Görüşmelerde sona gelindiği, ilk aşamada yaklaşık 5 bin silahlı kişinin düzenlemeden yararlanacağı konuşulurken, PKK’lı üst düzey yöneticilerin geçici süreyle Irak’ta güvenli bölgelerde ikamet etmesine yönelik formül üzerinde çalışıldığı kulislere yansımıştı. Sürecin hukuki zemini ve karşılıklı güvence talepleri ise Ankara’da yoğun müzakerelerin odağında yer almaktaydı.

Sürecin “çerçeve yasa” düğümünde kritik eşik aşılmış mıydı?

Ankara kulislerinde taslağın Recep T. Erdoğan’a ulaştığı, ancak siyasi partilerin henüz metni tartışmadığı konuşulmaktaydı. İktidarın “Terörsüz Türkiye” olarak adlandırdığı süreçte örgütün silah bırakmasına ilişkin hazırlanan çerçeve yasada kritik bir aşamaya gelinmiş durumdaydı. Devlet ile örgüt arasında karşılıklı güvence talepleri nedeniyle süreçte önemli bir tıkanma yaşandığı aktarılırken, silah bırakma sürecinin hangi aşamasında yasal düzenlemenin devreye gireceği konusunda henüz ortak zeminde buluşulamadığı anlaşılmıştı.

Sürecin en önemli başlıklarından biri olan çerçeve yasa, Tülay Hatimoğulları ile Tuncer Bakırhan başkanlığında gerçekleştirilen DEM Parti MYK toplantısında da ayrıntılı biçimde ele alınmıştı. Parti yönetimi, düzenlemenin sonbahara bırakılmadan 2026 Temmuz ayında Meclis gündemine taşınması yönündeki beklentisini tekrarlamıştı.

DEM Parti’nin: “Yasa gecikmemeli” küstahlığı!

DEM Parti kaynaklarına göre MYK toplantısının ana gündem maddeleri arasında “Abdullah Öcalan’ın akıbeti, Barış ve Demokratik Toplum Süreci ile çerçeve yasanın son hali” yer almıştı. Parti yönetimi, hukuki düzenlemenin; sürecin güven zemini açısından belirleyici olduğu görüşünü açıklamıştı. Bakırhan’ın grup toplantısında dile getirdiği, “Çerçeve yasa sonbahara bırakılamaz. Hukuk yoksa güven olmaz, güven yoksa dönüş olmaz” dayatmasının MYK toplantısında da öne çıktığı aktarılmıştı.

Ankara kulislerinde konuşulanlara göre sürecin önündeki en büyük sorun, silah bırakma ile yasal hazırlıkların hangi sırayla uygulanacağıydı!

İddialara göre devlet, Irak Kürdistan Bölgesi’nde örgütün önemli üslenme alanları arasında bulunan Gara ve Hakurk dahil üç bölgenin kısa süre içinde boşaltılmasını istiyordu. Bu adımın sahada görülmesinin ardından çerçeve yasanın TBMM gündemine taşınabileceği ifade ediliyordu. Ama örgüt yönetimince ise buna karşı çıkılarak, hazırlanacak hukuki düzenleme görülmeden geri çekilmenin mümkün olmayacağı ileri sürülüyordu. Silah bırakılması halinde nasıl bir hukuki statüyle karşılaşılacağının önceden bilinmesi gerektiği vurgulanıyordu.

Terör şebekesi örgüt ve DEM Parti çevreleri, hazırlanacak düzenlemenin; yalnızca silahsızlanmaya veya “pişmanlık yasası” niteliğine indirgenmemesi gerektiğini savunuyordu. Demokratik siyaset alanının genişletilmesi ve hukuki güvencelerin oluşturulmasının da sürecin ayrılmaz parçası olduğu ifade ediliyordu.

DEM Parti Eş Genel Başkanı Tuncer Bakırhan, partisinin grup toplantısında Kürt meselesinin demokratik çözümü için çerçeve yasa çağrısını yinelemişti. NATO Zirvesi üzerinden iktidarın güvenlik politikalarını da eleştiren Bakırhan, “Türkiye’nin önündeki asıl yol, savaş mimarisine eklemlenmek değil; Kürt meselesinde çerçeve yasayla barışı hukuka bağlamaktır” demişti.

“Çerçeve yasa açık ve güven veren içerikle Meclis’e gelmeli” uyarısı!

Bakırhan, yaşanan sürecin barışa dönüşmesi için çerçeve yasanın şart olduğunu belirtmişti. “Yüz yıllık bir meseleyi şiddet zemininden hukuk zeminine çekmek küçük bir iş değildir” diyen Bakırhan, ilgili yasanın kapsayıcı, cesur ve muğlak olmayan bir içerikle hazırlanması gerektiğini söylemişti.

“Dağdan dönmeyi bekleyenlerin de haksız, hukuksuz şekilde cezaevinde olanların da sürgünde yaşayanların da evladını bekleyen annelerin de gözü bu yasadadır” diyen Bakırhan, çerçeve yasanın dar tutulmaması gerektiğini ifade ederek, “Hukuk yoksa güven olmaz. Güven yoksa dönüş olmaz. Dönüş yoksa barış kalıcılaşmaz” diyerek, Devlete şantaj yapmaktan çekinmemişti.

“Barış, bekletilecek bir dosya değildir” şantajı

Meclis’e, iktidara, muhalefete ve siyasi partilere çağrı yapan Bakırhan, meselenin günlük hesaplara kurban edilemeyeceğini söylemişti. Bakırhan, “Barış, bekletilecek bir dosya değildir. İyi ve hayırlı işlerde acele etmek gerekir. Barış gibi hayati bir işte gecikmek, kötülüğe alan açmaktır. Tarihin kapısı bugün açıktır. O kapı açıkken içeri girmek gerekir. Çerçeve yasa; gecikmeden, korkmadan, açık ve güven veren bir içerikle artık Meclis’e gelmelidir” şeklinde tehdit etmişti.