DOSTLARA SELAM! (ŞİİR)

Bize en büyük şeref
Siz bize ,bu dünyanın heva ve heveslerin gelip geçici olduğunu, burda ,Allah ve Resulü nun yolundan Erbakan hocamız in izinden,
Gerçek hayatın ,ebedi olan Ahiret (Cennet) hayatını yollarına,
Hazırlamaktasıniz.

Bize en büyük şeref,
Başımızda olmanız.
bizi dost olarak gormeniz.

Gönlümüzün derininde, pür-i pak yerin var…
Yüzlerce kilitli kapıyı, tek anahtarla açan,
Tonlarca yükü, saç telinden ince olanla kaldıran,
Enin eni, hiçin yoku, kesrette vahdeti bulan,
Muhterem Üstadım, Aziz Hocam…

Siz Ey;
Aziz Erbakan’ın Mukaddimesi,
Adil Düzen müteahhitti,
Devletin direği, Ordunun Rehberi,
Benim Sultanım Kırkların Piri …

Hangi kalem yazsın, nice cümle tasvir etsin,
Ciltlerce kitap, tek kelimeyi te’vil mi etsin?
Okyanus oldun, ama kendini setrettin,
İlm-ü Ledün ile, hakikate ummanlığın var…

Rehberin varisi, izzet şeref timsali,
Geç artık dümene, Adil Düzen gemisi,
Ey; Reyhan kokulu yârin, kokusuyla şerefli,
Ümid kapında, ölümü öldürenlerin var…

Ömrün davaya, feda eyledin,
Hakkın rızasın, mirad edindin,
Sultan’a kıtmirliği, yüce şeref bildin,
Aleme meydan, okuman var…

Kattın hizmete, en büyük cihada,
İlm-ü irfana, hakikat deryasına,
Hakkını veremeyiz, bunların amma,
Engin dağları, aşırtan himmetin var…

Furkan ile yattın, onunla kalktın,
Her sabah Adil Düzen, muştusuyla uyandın,
Sadık talabelerine, hep merhametle yaklaştın,
Dünyadan uzak mağarada, sensiz uyuyanların var…

Erbakan’dan sonra, en büyük nimet,
Taleben olmak, ne büyük şeref,
Hep hakiki iman, ve lideri öğret,
Gönlümüzün derininde, pür-i pak yerin var…

Resul (as) buyurdu, giderse bu azınlık,
Hakk davanı savunacak, kalmaz asırlık,
Milli Çözüm işte bu, duaya mutabık,
Başımızda bir Talut, kaçınılmaz gerek var…

Damlanı gördük, döküldü bunlar,
Deryana gark olsak alemler bize dar.
Gafil görmez, Mürid radar,
Dostun dosta, nazarı var…

—–
Ya Rabbi,
Mümkün,münasip gördün, aciz kuluna,
Secdelerce şükretsek, kalırız borca,
Ahmed’ini kıldın imam, bu aziz cihada,
Kudret, İzzet, azamet, Zafer senindir….

AFFET YA RABBİ ESTAĞFİRULLAH
Ey Muhterem Hocam Sen görevini hakkıyla yaptın
Lakin biz uyarılarını bile anlamaktan aciziz. Sen bizim aşırılıklarımızı affedip idare ettin yine de affet ve himmet et. Çünki senin affın Allahın affının önünü açacağı ümidindeyiz.
Canım Hocam.

Affet!…
Büyük velilerden biri keşif âleminde gördüğü bir zuhûratı şöyle anlatmıştır:

Hallâc-ı Mansûr’un ruhunu yüceler yücesinde gördüm, Firavun’u ise aşağılar aşağısında. Firavun diyordu ki:

[i][b]”Ben de ‘Ene’l-Hakk’ dedim sen de. Ben niye bu hale düştüm? Sen neden vuslat yurduna göçtün?”[/b][/i]
Hallâc dedi ki:

[i][b]”Ben Ene’l-Hakk dedim, ama kendimi sildim, Hakk’ı ispat ettim, hakikatim olan nur tecelli etti, hitap oradandı. Sen ise ‘Ene’l-Hakk’ dedin ve kendini ispat ettin, Hakk’ı gizledin, kerameti nefsinden bildin, fark bu…”[/b][/i]

[b]Yine naklederler ki: Onu darağacında astıkları vakit iblis yanına geldi ve:[/b]

“Bir [b]Ene[/b] sen dedin, bir [b]Ene[/b] de ben. Sen ‘Ene’l-Hakk’ dedin, ben ‘Ene hayrun minhü/ Ben ondan/Âdem’den hayırlıyım.’ dedim. Nasıl oluyor da bu yüzden senin üzerine rahmet, benim üzerime lânet yağıyor?” diye sordu.
Hallâc-ı Mansûr şu cevabı verdi:

[i][b]“Sebep şudur: Sen ‘Ene’ dedin, ama kendini ortaya koydun. Ben ‘Ene’ dedim ancak, kendimi ortadan kovdum. Benliği ortaya atmanın şirk ve gaflet, ama benliği ortadan kaldırmanın ise vahdet ve saadet olduğunu bilesin, diye Allah-ü Teâlâ bana rahmet, sana ise lânet etti.”[/b][/i]

——-
Garibler içinde en garibiz ya! Ondandır sanırım.
Topukkıran dikeni gibi, ne yana düşsek batıyoruz…
Nasibimize yazılan bu diye, ne yapalım… Susup oturalım mı?…
Biraz daha batalım bakalım…

Öncelikle riyakârlıktan Allah’a sığınıyorum.
Tüm samimiyetimle -ve en önce nefsim adına- söylüyorum.
Biz bir avuç yaramaz veled misali…
Sizi üzüyoruz…
Ve yukarıdaki iltifatları kesinlikle hak etmiyoruz.
Siz pâk ruhunuzun aynasında Kendinizi izliyorsunuz…
Bize rehberlik etmek zahmetine katlandığınız için, asıl bizler Size müteşekir olmalı iken…
Sizi üzüyoruz…

Aşağıdaki Ayet-i Kerimeleri de önce nefsime okuyorum.

Bismillahirrahmanirrahim…

– (Ey Resulûm, bazıları) Müslüman oldular (ve bir takım hizmet ve fedakârlıkta bulundular) diye (gelip başına kakmak niyetiyle) Sana minnet etmektedirler. (Başlarına gelen sıkıntıların sorumluluğunu Sana yüklemektedirler.) De ki: “Müslümanlığınızı bana karşı minnet (konusu) etmeyin. (Hizmet ve ibadetlerinize karşılık dünyalık makam ve menfaat beklemeyin, kendinizi ayrıcalıklı zannetmeyin!) Tam tersine, sizi imana yönelttiği (küfür ve kötülükten çekip çevirdiği) için Allah size minnet edip (verdiği nimet ve faziletlerin şükrünü isteyebilir). Eğer doğru sözlüler (ve temiz özlüler) iseniz (bunu böyle kabullenmeniz gerekir.)”

– Şüphesiz Allah, göklerin ve yerin gaybını (görünmeyen tüm sırlarını) bilir. (Sizlerin her türlü niyet ve gayretinizden de habersiz değildir; hak ettiğiniz karşılığı elbette verecektir. Ancak Rabbinizi kendinize borçlu zannetmek büyük bir gaflet ve edepsizliktir) Allah, yaptıklarınızı Görendir. (Hucurat: 17-18)

Bismillahirrahmanirrahim….

– Bilmedin mi ki, göklerin ve yerin de mülk ve saltanatı yalnız Allah’ındır. Sizin için Allah’tan başka ne bir veli, ne de bir yardımcı bulmak mümkün değildir.

– Yoksa (Ey mü’minler) daha önce Musa’nın (Yahudilerce) sorguya çekildiği gibi, siz de Resulûnüzü sorguya çekmek (suçlayıp sorumlu göstermek) mi istiyorsunuz? Kim imanı inkâr ile değişirse, artık o, dümdüz yoldan kesinlikle sapmış demektir.

– Kitap Ehlinden çoğu, kendilerine gerçek (Hakk) apaçık belli olduktan sonra, nefislerini (kuşatan) kıskançlıktan dolayı, imanınızdan sonra sizi inkâra döndürmeyi arzu etmektedirler. Fakat, Allah’ın emri gelinceye kadar onları bırakın ve (onlara ne sözle, ne de eylemle) ilişmeyin. (Bir müddet kırıcı tavırlarını bağışlayın ve müsamahalı davranıp idare edin.) Hiç şüphesiz Allah, her şeye güç yetirendir. (Bakara: 107-109)

—

Dün, Lübnanlı bir Hristiyan şarkıcının, şarkı ile Lübnan mücahitlerine seslenişi tüylerimi diken diken etti… Diyordu ki:

[i][b]“Sizin onurunuz ve dik duruşunuz; aşağılanma ve yenilgiyi alçalttı…
Siz Ricalullah’sını z (Allah’ın Erleri’siniz)
Siz kutlu bir ‘Vaad’ ve yaklaşan gerçeksiniz
Sizler Şems Dağı’ndansınız, rüzgârdan daha güçlüsünüz
Gazabınız avuçlarınızın içinde, evimiz ve namusumuz sizinle korunur
Medeniyet kuran sizsiniz ve sizler zirvelerdeki dirilişsiniz
Siz ebedilik yolcularısınız; tıpkı Cennetteki sedir ağaçlarının ölümsüzlüğü gibi
Siz milletimizin şanısınız, öncülerimizsiniz
Siz başımızın tacısınız, prenslerimizsiniz
Ayaklarınızın altını öperim… Ki onurumuz bununla onurlanır, biliriz!..”[/b][/i]

Hristiyan bir insan bile;
[i][b]“Ricalullah’ın ayağının altını öperim, ki bu beni izzetlendirir ancak!”[/b][/i] dediği bir dünyada;
bizlere ne oluyor ki, haddi aşıyoruz. Bu azgınlığımız belayı celbeder diye korkuyorum. Ve dua ediyorum, üzerimize bela yağdırma Ya Rab diye…

Sözüm çok da, lakin gereği yok…

Muhterem Hocam…

Affet!…

Sana taş attılar, sen gülümsedin
Dervişin bir çiçek attı, inledin…
[i][b]“Bağrımı delmeye taş yetmez”[/b][/i], dedin
Halden anla(ma)yanın bir gülü yeter…

Hiç haddimiz değilken
Böylesine hüsnüzan,
Böylesine insaf ve iz’an sahibi
Kardeşlerim olduğu için bahtiyarım.
Okuyunca Allah’a şükür secdesine kapandım.

Bu samimi kanaat ve iltifatlara
Layık kılması için Rabbime yalvardım.
Ve çokta utandım!..
[i][b]“Hak elçisini temsil etmek”[/b][/i]
Haşa… Bizden fersah fersah uzaktır.
O’nun sadık takipçisi ve talebesi olmak
Şerefine ulaşmak için çabaladım.
Kendimizde keramet vehmetmek Şeytani tuzaktır!

Ya Rabb [i][b]“Müslüman (kardeşler) bir vücut gibidir”[/b][/i]
Hadisinin hakikatine, bizleri de ulaştır! Amin!

Dua
Dost. Sofrasında bizleri beraber. Eyleyen mevlamıza şükür. Soframızı kuran daim bizleri besleyen hocamızdan mevlamız razı olsun yüregine. Bilegine kuvvet versin inş inş

İnanalı çok oldu
Bizi bizden çok sevip düşündüğünüze, kalben inanalı çok olduk muhterem Hocam. Rabbim bizleri sana ve inandıklarına sadık, layık, yakışan, övgülerine mashar olanlardan eylesin İnşaAllah. Rabbim yar ve yardımcın olsun. Yardımcımız oldun. Sağlık ve selamette kalın İnşaAllah. Amin. Amin. Amin