KUR’AN’A SATAŞIR; RAHMAN’A DÜŞMAN!..
(ŞİİR)

Kırk yıl araştırdık, gerçeğe matuf¹
Birkaç fasık çıktı, Fermana düşman!..
Yüce Meal yazdık, İlahi lütuf
Zalimler Hak yolda, kurbana düşman!..

Hayra hizmetkârız, Hakka tercüman
Erbakan’a bağlı, Çözüm argüman²
Zafer yakın; ümit, verir her güman³
Ekip dermiş; şimdi, harmana düşman!..

Cümle Bel’am’lara⁴, meydan okuruz
İlm-ü irfan ile, hikmet dokuruz
Zafer ümitvarız, fokur fokuruz
Hakka kuluz; siyon, şeytana düşman!..

Gündüz mekteplerde, gece medrese
Bazı tefsir fıkıh, bazı hendese
Bir ömür Erbakan, Hocam ne derse
Koşturduk diye mi, hep bana düşman!..

İblis kanca takar, gafili avlar
“Sen kahramansın!..” der, sefili tavlar
Cahil cesur olur, âlime havlar
Manaya mesaja, Kur’an’a düşman!..

Hainin ahmakı, bize çatarmış
Marazlı münafık, bühtan atarmış
Gül bahçeden kaçıp, çamra yatarmış
Ruhun maraz⁵ sarmış, dermana düşman!..

Hidayet kararmış, vicdanı şaşmış
Çukra düşmüş; sanır, dağları aşmış
Yazık, bir zamanlar; haslara başmış
Şeytana dost olmuş, Rahman’a düşman!..

Yanlışım uyarsa, dua ederiz
İftira atanı, dava ederiz
Haddini aşanı, rüsva ederiz
Meyvesini yemiş, bağbana⁶ düşman!..

Biz tüm şer güçlerle, hain bizimle
Gafiller uğraşır, Milli Çözüm’le
İsrail’e asker, artık sezinle⁷
Dolay siyon safta, Sübhan’a düşman!..

Masonu Moonu, tüm FETO’cusu
Faizci fuhuşçu, sağ LOTO’cusu
Hem bize saldırır, sol APO’cusu
Hepsi Adil Düzen, ümrana⁸ düşman!..

“Vallahü ya’simüke, minennas”⁹ sırrı
Korur bizi daim, yollar Hızır’ı
Yeter haddini bil, geçme sınırı
Belasını bulur, vicdana düşman!..

Yıllar öğüt verdik, kulak asmadı
Nefs atına binmiş, yere basmadı
Biz hep alttan aldık, o hiç susmadı
Adam; hayra huzra, bayrama düşman!..

Tevbe kapsı açık, ta fethe kadar
Allah seyrediyor, her taraf radar
Mü’min odur; kendin, Kur’an’a adar
Olunur mu Rabbe, hayrana düşman!…