ÖZÜME DÖNDÜM (ŞİİR)

ÖZÜME DÖNDÜM

Gaflet dalaletten, kurtardın şükür

Hidâyet buyurdun, özüme döndüm…

Riya gizli şirktir, nankörlük küfür

“Kalu Bela”daki, sözüme döndüm…

Ömür sayılıdır, gündüz geceli

Herkesi ölümden, korur eceli

Her şeyde Rahman’ım, eyler tecelli

Halkta Hak’kı gören, gözüme döndüm…

Bâtılı bırakıp, Hak davan seçtim

Haramdan yalandan, hevamdan geçtim

Cihadın uğrunda, panzehir içtim

Hakikat yolunda, gezime döndüm…

Kur’an’dan topladım, inciyle mercan

Davanla dolaştım, Trakya Tercan

Çiğ kalır çileyle, yoğrulmayan can

Pişmek için yine, közüme döndüm…

Harika san’atın, yer gök semadır

Âlemde yansıyan, bin bir Esma’dır

Zikredüben döner, evren semadır

Vahdet aynasında, yüzüme döndüm…

Hak derim beladan, kurtulmaz başım

Acıya bulandı, sofram ve aşım

Bak şimdi yetmişe, dayandı yaşım

Geçti bahar yazım, güzüme döndüm…

Her düştükçe tutup, kaldırdın ey Dost

Yine rahmetine, daldırdın ey Dost

Kalbim Senden yana, aldırdın ey Dost

Ya Rab şaşırmışken, izime döndüm…

Şerliler şeytanlar, tuzak kurdular

Ele ayağıma, kızak vurdular

Nice sahte dostlar, uzak durdular

Eğriden kurtuldum, düzüme döndüm…

Ne büyük lütuftur, sadık dostlarım

Hak’ka Erbakan’a, âşık dostlarım

Vicdan ehli bağrı, yanık dostlarım

Ben sizinle Milli, Çözüm’e döndüm…