SAHTE KAHRAMANLARIN AYARI! (ŞİİR)

SAHTE KAHRAMANLARIN AYARI!

Münafık Adil Düzen, gelsin dilemez

Onun derdi gayesi, cevizle “tin”dir…

Ki mutlak doğruları, akıl bilemez

Hak bâtıl, helal haram; öğreten Dindir…

Şeriatla savaşır, şerre hizmetkâr

Mü’mine düşmandır, küfre hürmetkâr

Osmanlı’ya sataşır, Haç’a minnettar

Komünizmdir kutsalı, Cenneti Çin’dir…

ABD Kıblesidir, AB hedefi

Tam mutluluk bölgesi, sanır kenefi

Faizci Kapitalist, sorsan Hanefi…

Çok zeki geçinir, hinoğlu hindir…

Ayet Hadis okusan, kızıp kaçıyor

Hayra kuruş harcamaz, şerre saçıyor

Marazlı münafıka, kucak açıyor

Sadık dava ehline, duyduğu kindir…

İsrail’le uzlaşır, Siyona uşak

Başına sarık sarar, beline kuşak

TV’de horozlanır, riyakâr yavşak

Sahtekâr; yüzündeki, peçeyi indir…

Libya’yı mahvettiniz, Haçlı heyecan

Günahın temizler mi, Dicle ve Ceyhan

Dünya lideriymiş, Sultan-ı Cihan!?

Sen önce mazlumların, ahını dindir…

Kur’an’a dönmeyenler, Allah’a ermez

Fikri düzelmeyenler, felaha ermez

Kendin dizginlemeyen, salaha ermez

Gel şeytanın atından, nefsini indir…

Faize fuhşiyata, fetva fırlatan

Yandaş şeyhin dervişin, hocan şarlatan

Dost mudur cehennemde, nârın harlatan

Şeytanı bırak; aklın, Burak’a bindir…

Aldandın vatan sanıp, bu fani hanı

Sonunda kaybedersin, bak imtihanı

İnan uy, kurtulasın; hep “Fatiha”nı

Kabarıp azgınlaşan, benliğin sindir…

İnsanlık can çekişir, iman yanıyor

Tüm umutlar kararmış, vicdan kanıyor

O, hile hıyaneti; akıl sanıyor

Ahmak gafil kendini, zanneder cindir…

Zevkten de kederden de, usandım hayat

Rabbimin hasretiyle, tattığım bayat

Gölgeyi gerçek sanıp, aldandım heyhat

Artık anla; gören kim, görünen kimdir?..