AKP, UÇURUMA YAKLAŞAN ABD DOLMUŞUNA MUAVİNLİK YAPIYOR!

Amerikan Ulusal İstihbarat Direktörü John Negroponte:

Irak'ın Vietnam'dan beter olduğunu söylüyor!

ABD'deki 16 istihbarat örgütünün koordinatörü Ulusal İstihbarat Direktörü John Negroponte, Irak'taki savaşta var olan belirsizliklerin, Vietnam'daki savaş sırasındaki belirsizliklerden çok daha fazla olduğunu söyledi.

Eski ABD Dışişleri Bakanlarından Henry Kissinger'ın bir dönem danışmanlığını da yapan, Vietnam'da 1960'lı yıllarda diplomat olarak görev alan, ABD'nin Bağdat eski büyükelçilerinden Negroponte, "Irak ve Vietnam savaşları arasındaki farkların, benzerliklerinden daha fazla olduğunu'' da kaydetti. Bir televizyon programında soruları cevaplayan Negroponte, "örneğin Vietnam'da karşımızda belirli bir düşman, yani SSCB'nin desteklediği Kuzey Vietnam vardı'' dedi. Vietnam'daki savaş sırasında, Irak'tan farklı olarak, kentlerde güvenliğin hakim olduğunu kaydeden Negroponte, "ben Vietnam'da silahsız bir sivil olarak, ülkeyi baştan başa dolaşabilirdim. Irak'ta ise başkent Bağdat bile tamamen güvensiz. Hatta başkent, belki de ülkenin en güvensiz yeri'' diye konuştu.

Iraklıların, kendi güvenlikleri için daha fazla sorumluluk üstlenmeleri gerektiğini savunan Negroponte, şöyle devam etti: "Anahtar, şiddetin en yaygın olduğu Bağdat'ın güvenliğidir. Irak'taki sorun gün geçtikçe Amerikalıların değil, Iraklıların sorunu haline gelmeye başladı. İlerleyen aylarda bizim güçlerimiz önder rol oynamak yerine, Iraklılara destek, o güçlerin eğitimine katkı rolü üstlenmeliler.''   

Irak, dünyaya (Ve hele Anadolu'ya)  bu kadar mı ırak bulunuyor? 

 Amerika Birleşik Devletleri'nin işgal ettiği Irak'ta tam bir kaos ve dram yaşanıyor. İşgal güçlerinin aylardır süren insanlık dışı uygulamalarında azalma olmadığı gibi şimdi de Irak'ta ciddi bir iç savaş tehlikesi baş gösterdi.

Daha önce de mezhep çatışması gündeme gelmişti ama şimdi Irak'taki iç savaşı bizzat işgal güçleri körüklüyor. Çünkü Irak'ın işgalinde başarısız olan işgalciler, mezhep çatışması yoluyla Müslümanların birbirine düşmesinden, çatışmasından medet umuyor; belki direnişi bir nebze de olsa kırabilirim diye düşünüyor.

İşgalcilere bu fırsatı vermemek lazım… Bunun için de Irak'taki iç savaş tuzağına düşmemek, işgalcilerin ekmeğine yağ sürecek çatışma ortamından uzak durarak sağduyuyu elden bırakmamak gerekiyor.

Londra'da yayınlanan Kuds ül Arabi gazetesinin genel yayın yönetmeni Abdulbari Atwan da önceki günkü yazısında, Irak'taki iç savaş tehlikesine dikkat çekerek önemli tesbitlerde bulunuyordu:

"Irak'taki iç savaşın yoğunluğu artıyor. Fakat bunun sebebi Irak halkının mezhep farklılıklarını düşmanlık nedeni olarak görmesi değil. Zira Irak, birlikte yaşama konusunda eşsiz örnekler sunup, ülkeyi bir bölgesel güce çevirebilmişti. Fakat yeni yöneticiler mezhep ayrımcılığına teslim olduğu için artık intikamcı zihniyet hâkim. Maliki istifa etmek istemiyor ve Bağdat'ta güvenliği sağlamak için hazırladığı bütün güvenlik planlarının ard arda başarısız olmasına rağmen başbakanlık koltuğuna tutunmakta ısrar ediyor. Kendisinin ve etrafındaki grubun hedefi; Irak'ın yerle bir edilmesi, ülkeyi birbirine bağlayan unsurların yok edilmesi, Arap kimliğine son verilmesi ve böylece ülkenin karanlık çağlara götürülmesi işleminin tamamlanmasıdır. Yeni Irak'ın yöneticilerinin ve milislerinin en önemli başarısı, Irak'ın bilim adamlarının, profesörlerinin, askeri ve sivil pilotlarının birbiri ardına öldürülmesi, hayatta kalanların da sürgüne gönderilmesi oldu. Irak'ta okuma yazma bilmeyenlerden ve cahillerden başka kimse kalmadı…"

Abdulbari Atwan, yazısında işgal güçlerinin Irak'ı ne hale getirdiğini çok açık bir şekilde ortaya koyuyor. İşgal güçlerinin işbaşına getirdiği hükümet de ne yazık ki işgali pekiştirmekten, iç savaşı seyretmekten başka bir şey yapmıyor.

Her gün insanın yüreğini dağlayan acılar yaşanıyor Irak'ta… Patlayan bombalar, masum Irak'lıları hedef alıyor; Çocuklar, kadınlar, yaşlılar ölüyor, yine de dönüp bakmıyor kimse, sormuyor nedir bu vahşet diye…

Irak'ta yaşanan vahşet manzaraları, aslında dünyanın nasıl insanlıktan çıktığının da göstergesi… Vahşete sessiz kalan, masum insanların katledilmesi karşısında kılını kıpırdatmayan dünya, nasıl küresel barıştan ve işbirliğinden söz edebilir? Irak'ta masum insanların kanı akıtılırken, şiddetin küreselleşmesinin önüne nasıl geçilebilir?

Irak, dünyaya bu kadar ırak iken, kim hangi yüzle insanlıktan bahsedebilir?[1]

Ortadoğu'yu bölme planı tam gaz

Irak'ta Sünnilerle Şiiler çatışırken, Mısır, Ürdün ve Suudi Arabistan da İran ve Şii destekçilerine karşı bir Sünni ittifakı kurmaya başladı. Öyle görünüyor ki, Bush yönetiminin bölgeyi mezhepler üzerinden bölmeyi amaçlayan planı, tam da istendiği gibi işlemeye başladı.

Arap bölgesi zihinlerde canlandığı gibi Araplarla İsrailliler arasında değil, maalesef Şii Araplarla Sünni Araplar arasında çıkacak bir bölgesel mezhep savaşının eşiğinde duruyor. Yani, Mısır, Suudi Arabistan ve Ürdün liderliğindeki Sünni Araplarla, İran ve onunla ittifak halindeki Şii Arap ve Sünniler, özellikle de Suriye, Filistin'deki Hamas ve Lübnan'daki Hizbullah arasında…

ABD yönetimi Irak'ta yol açtığı mezhep savaşını rejimler düzeyinde bölgenin geneline yaymak istiyor.

ABD, Irak'taki projesinin başarısızlığına kılıf bulmak ve İran'a karşı beklenen savaşına Sünni Arap desteği sağlamak için, Irak'taki bu mezhep çatışmasının arkasında durdu… Suudi Arabistan'ın tutum değişikliğinin ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney'nin Riyad'a yaptığı sürpriz ziyaret sonrası gelmesi dikkat çekiyor…

Arapları İran'a karşı muhtemel bir savaşa sokmadan önce Irak'taki iç savaşın da bir parçası yapmayı amaçlayan bir plan varmış gibi görünüyor. Yani, Araplardan adet olduğu üzere istenen, başarısız Amerikan komplosunun Irak'a getirdiği felaket boyutlarındaki yıkımı düzeltmeleri…

Irak direnişi hiçbir Arap ülkesinden destek almadan, üstelik bu ülkelerin Amerikan projesine katılmasına rağmen, Amerika'nın bölgede oturtmaya çalıştığı bütün dengeleri ters yüz etti. Irak'taki Sünnileri kurtarma iddiasının arkasına gizlenen yeni Arap hareketlenmesinin, zafere yaklaşan direnişi yok etmeyi ve ABD projesini çöküşten kurtarmayı amaçlamasından korkuyoruz.[2]

ABD Ortadoğu'da yolun sonuna gelmiş görünüyor! 

 ABD'nin etkili kuruluşlarından Dış İlişkiler Konseyi (CFR) Başkanı Richard Haass, Foreign Affairs dergisine yazdığı "Yeni Ortadoğu" başlıklı yazısında, uzun süredir bilinen ama konulmayan bir gerçeğin adını koydu: "Ortadoğu'da Amerikan egemenliği çağı sona erdi!"

Haass yazısında, Amerika'nın Avrupa'ya benzer, barışçı, müreffeh ve demokratik bir Ortadoğu rüyasının sona erdiğini belirterek, çöküşün Irak'ın işgaliyle başladığını yazdı.

Amerika Birleşik Devletleri, Irak'ı demokrasi ve özgürlük götürüyorum diye işgal etmişti. Ortadoğu'yu yeniden dizayn etme, kendi çıkarlarını dayatma amacı güdüyordu. Bunun için Irak'ın işgalinde insanlık dışı uygulamalarda bulunuldu; insanlar vahşice katledildi, kadın, çocuk demeden adeta soykırım yapıldı.

ABD şiddetle, kan akıtarak söz sahibi olacağını zannetti; yapılan tüm uyarılara kulaklarını tıkadı ve dünyanın en ileri donanımlı ordusuyla yıllardır Irak'ta üstünlük sağlamaya çalışıyor.

Ama başaramıyor…

Başaramadığını ABD'nin etkili kuruluşlarından CFR'nin Başkanı Richard Haass da itiraf ediyor, Amerikan emperyal çağının Ortadoğu'da sona erdiğini ilan ediyor.

ABD'nin Ortadoğu'daki başarısızlığı, aynı zamanda dışarıdan yapılan baskı ve dayatmaların sonuçsuz kalacağını da ortaya koyuyor. Demokrasi götüreceğim diye ülkeleri işgal etmek, ne kadar donanımlı askeri güce sahip olursanız olun, mümkün olamıyor. İnsanlar baskıya karşı direniyor, canları pahasına vatanlarını koruyor, işgale boyun eğmiyor.

ABD'nin üç yıldır Irak'ta yürüttüğü işgalinin faturası; Kaos ve iç savaş tehlikesi…

Amerikan yönetimi her ne kadar işlerin yolunda gittiği yalanını hâlâ söylese de, Amerikan medyası çuvala sığmayan mızrağı artık yazıp çizmeye başladı. NBC'den New York Times'a kadar pek çok Amerikan medyası, Irak'ta iç savaş yaşandığını açıkça ifade ediyor.

Dünya İmparatorluğu kurmak için yola çıkan Bush yönetimi, izlediği politikalarla hem hedef seçtiği ülke ve bölgelerin geleceğini karartıyor, hem de işlediği cinayetler ve vahşi uygulamalar nedeniyle tüm dünyanın nefretini kazanıyor.

Bush yönetimi emperyal tahakküme dayalı Neo Con politikaların Ortadoğu'da iflas ettiğini kabul etmeye yanaşmasa da, Amerika için yolun sonu göründü.

Ortadoğu'da şiddetin, baskının ve silahın işlemeyeceği; şiddetin şiddeti doğuracağı, akan kanın bir gün mutlaka o kanı akıtanları da boğacağı görüldü.

Bush yönetimi bu gerçeği görmemekte direnirse, kendisi kaybedecektir. Çünkü Irak'taki iç savaş, mutlaka işgal güçlerine yüklü bir fatura kesecektir.

ABD'nin adaleti, eşitliği, barışı ve işbirliğini esas alan bir dünya düzeninin kurulmasına yardımcı olmaktan başka çıkar yolu yoktur.

 Bu arada Chirac ve Merkel, Türkiye'ye karşı ittifak kuruyor!

İngiltere'de yayımlanan günlük ekonomi ve siyaset gazetesi Financial Times, Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac ile Almanya Başbakanı Angela Merkel'in, Türkiye'nin AB üyeliği konusunda ittifaka girdiğini yazdı.

Almanya ve Fransa'nın, Türkiye'nin üyeliği konusunda daha zorlu taleplerde bulunmaya hazırlandığını öne süren gazete, bu durumun da AB zirvesi öncesinde Ankara ile AB arasındaki uçurumu derinleştirebileceğini savundu. Chirac'ın, Merkel'in Türkiye'ye liman ve havaalanlarını Rumlara açması konusunda 18 ay mühlet verilmesi önerisini desteklemeye hazırlandığını iddia eden gazete, böyle bir mühletin Avrupa Komisyonu tavsiyeleri arasında yer almadığına dikkat çekti.

Gazete, Fransa ve Almanya'nın Türkiye üzerinde baskı kurmak için böyle bir mühletin zorunlu olduğuna inandığını yazdı. Ayrıca Fransa'da Chirac'a yakın çevrelerin, Fransa ve Almanya'nın Türkiye konusunda aynı görüşte olduğuna dikkat çektiğini de yazan gazete, Portekiz, Yunanistan ve Kıbrıs Rum yönetimi gibi Türkiye'nin üyeliğine kuşkulu bakan üyelerin Fransız-Alman ekseninde birleşmesi tehlikesinin bulunduğunu savundu.

İngiltere ve İskandinav ülkelerinin ise Türkiye'ye mühlet verilmesine sıcak bakmadığını kaydeden Financial Times, Brüksel'deki yetkililerin ise Fransa ile Almanya'nın başlatmaya çalıştığı hareketi eleştirdiğini yazdı.

The Times gazetesinde çıkan, AB'nin geleceğiyle ilgili bir makalede ise Almanya'nın AB dönem başkanlığı konusu analiz edildi. Makalede, Almanya'nın dönem başkanlığı sırasında büyümenin AB Anayasası konusunun önüne konulması gerektiği belirtilerek, dönem başkanlığının önündeki en büyük sorunlardan birini Türkiye'nin üyeliğiyle ilgili güçlüklerin oluşturduğu ifade edildi.

Avrupa Komisyonu'nun Türkiye ile müzakerelerde 8 başlığın askıya alınması yolundaki tavsiyesine işaret edilen makalede, "Türkiye'nin başına gelen ‘tren kazasının' Almanya için çok kötü bir döneme denk geldiği" yorumu yapıldı. "Aslında müzakerelerin yavaş da olsa yolunda gideceği ve Berlin'in bu konuda küçük müdahalelerde bulunmasının yeteceği umuluyordu" denilen makalede, "ancak bugün gelinen noktada Almanya'daki koalisyonun siyasi sorumluluk üstlenmek durumunda kalacağı" belirtildi.

Başbakan gerçeği görüyor, ama gereğini yapmıyor!

Amerika ile bu meseleler pek tabii ki, görüşülebilir; hatta görüşülmelidir de. Ancak bu görüşme bizim itirazlarımızın Amerika'ya anlatılması şeklinde olur. Ve en kararlı bir şekilde hem Kürt devleti kurup hem de Türkiye'yi idare etmenin mümkün olamayacağı anlatılır. Sonuçta Türkiye, İran başta olmak üzere bölge ülkeleriyle işbirliği yapar ve Kürt devletinin kökünü kazır. Bu kadar…

Eğer bu görüşlere sahip ise, Başbakan Erdoğan derhal MGK'yı olağanüstü toplantıya çağırmalı; bu kararları orada çıkartmalı; ardından bunu bir devlet politikası yapıp uygulamasına geçmelidir. Eğer böyle yaparsa desteğimiz kendisinedir. Ancak bu satırların yazarı Erdoğan'ın milli makyajlı ve milli içerikli konuşmalarından hep ürke gelmiştir. Çünkü her milli içerikli konuşmanın ardından en gayri milli politikalar uygulamaya girmekte ve en ağır tavizler verilebilmektedir.

Bu defa da böyle olmadığının garantisi yoktur. Ancak mesele açıktır. Bu hükümet veya başka bir hükümet mutlaka ve mutlaka bu Irak meselesi ve hasseten de Kürt devleti senaryosuyla yakından ilgilenmek ve bu işi bir devlet politikasına raptetmekle yükümlüdür. Bunun kaçışı yoktur; çünkü bu mesele birinci dereceden Türkiye'nin sorunu haline getirilmiştir.

Örneğin Mehmet Ağar son yaptığı açıklamalarla Amerika'nın bu Kürt zokasını yuttuğu intibaını vermektedir. Yaptığı açıklamalarda, Kuzey Irak'ta kurulması istenen Kürt devletini çoktan kabul ettiği; Kerkük'ü onlara verdiği ve ayrıca da bu devletle ticari anlaşmalar yapmaya hazırlandığını ifade ediyor. Amerikan'ın projesi bu. Başbakan Erdoğan Amerika'nın bu projesini desteklemiyor ve/veya karşı çıkıyorsa gereğini yapmalıdır.[3]

Ama yapamayacağı açıktır. Çünkü gizli Siyonist Amerika, AKP'nin yönetim kadrosundadır.

İşte  AKP Genel Başkan Yardımcısı Edibe Sözen ve kocası;  Rockefeller ve İsrail'in adamıdır!

-"Amerikalılar O'nun raporlarına çok itibar ediyormuş" dedi.

-"Hatta ABD Dışişleri, Pentagon bile O'nun değerlendirmelerini çok önemsiyormuş" diye devam etti.

-Kimin? diye sorduk.

-Asistan Profesör Hakan Yavuz'un..

-O kim?

-AKP Genel Başkan Yardımcısı Prof. Edibe Sözen'in kocası. ABD-Utah Üniversitesi'nde öğretim üyesi..

-"Hatırlıyor musunuz" dedi.

– Hani yaklaşık 2 yıl önce ABD Yönetimi'nin, Türkiye'nin Irak ve Ortadoğu politikaları ile ilgili gizli bir toplantısı gündeme bomba gibi düşmüştü.

-Evet.

– ABD Dışişleri'nden Henri Barkey, ABD Milli Savunma Akademisi'nden  Judith Yaphe gibi önemli isimler vardı o toplantıda. Bir de Edibe Hanım'ın kocası Hakan Yavuz .

-Ama o toplantı yalanlanmıştı.

-Evet yalanlanmıştı ABD elçiliği tarafından. 

Sohbet giderek derinleşiyor:

-Ne uzmanı Edibe Hanım'ın kocası?

-İslam, Siyaset, Türkiye ve Ortadoğu uzmanı.

-Epey geniş bir uzmanlık alanına sahipmiş.

-Çünkü Eğitim kariyeri de çok geniş…

-Ankara Siyasal Mezunu.. 1987'de Mülkiye'yi bitirdikten sonra, 1987-89 yıllarında Wisconsin Üniversitesi'ne giriyor. 1989'da ise Hebrew Üniversitesi'ne..

– Hebrew Üniversitesi İsrail'de değil mi?

-Evet Jarussalem'de..

-Orada ne yapmış?

-The Leonardo Davis İnstitu'de staj yapmış.

-Sonra?

– Sonra ABD'deki Notre Dame Üniversitesi var.

-Condoleezza Rice'ın mezun olduğu okul değil mi o.

-Evet. Hakan Bey, Notre Dame Ünivertisesi'ne bağlı Joan B. Kroc Enstitüsü'nde çalışmış. Peki Kroc Enstitüsü'nün en büyük destekcisi kim?

-Kim?

-Rockefeller..

-Şu meşhur Rockefeller. Dünyanın en zengin Yahudi ailesi. CFR'nin kurucusu ve finansörü.

-Evet o.

-Hakan Bey de zaten Rockefeller Vakfı'ndan verilen bursla misafir araştırma görevlisi olarak çalışmış, 2001-2002 de…

-Ne üzerine?

-Fethullah Gülen Hareketi üzerine…

Kim ne derse desin… AKP'nin yeni Genel Başkan Yardımcısı Edibe Sözen, yeni dönemin en dikkat çeken ve en tartışılan isimlerinden biri olacak. Bunu anlamak için AKP kulislerine kulak kabartmak yeterli. Çünkü şimdiden sohbetlerde adı en çok geçen isim olmuş durumda. Ayrıca Edibe Hanım'ın AKP'ye ne tür bir açılım ve katkı yapacağını zaman gösterecek.  Ama yukarıdaki sohbette dikkate alındığında kocası Hakan Yavuz'un da AKP'ye en az Edibe Hanım kadar katkısı olacağı kesin.. Özellikle AKP-ABD ilişkilerinde…[4]

Not: Edibe Sözen'le M. Hakan Yavuz birkaç ay önce hukuken ve siyaseten boşanmış ama, fiili münasebetleri devam ediyor.

AKP Gn. Bşk. Yardımcısı Rockfellerci Mason Edibe Sözen'in kocası M. Hakan Yavuz, bir kitabında Gülen cemaati ile ilgili ifşaatları. "Fetullah Hoca Türk Siyonizmi'ni temsil ediyor"

• Gülen hareketi; İslam'ın ve Tanrı'nın; kapitalizmin ve Türkiye'nin ihtiyaçlarına göre, Türk burjuvazisini güçlendirmek için yeniden yorumlamasıdır.
• Bu hareketin üç aksiyon alanı var; ekonomide güçlü olma, eğitimde yaygınlaşma ve medya, sermaye, bilgi ve imaj imkanlarıdır.
• Artık Türkiye'ye dönmesi gerekiyor. Ancak galiba hoca efendinin etrafındaki bazı kişiler dönmesine taraf değiller. Oysa, İslam Protestanlığının ve Türk Siyonizmi üstadının ülkesine dönmesi daha yararlıdır"

Bu arada, darbe dedikodularıyla, Milli bir dönüşümü, akamete uğratmak ve erken doğuma zorlayıp boşa çıkarmak ve tabi AKP'ye haklılık ve destek kazandırılmak isteniyor:

Zeyno Baran'ın yazdığı makalenin konusu "darbe" değil mi? Değil! Bence bu, "2007'de yüzde elli ihtimalle darbe olacak" ana fikirli yazının asıl amacı, 28 Şubat benzerliğine dikkat ederseniz, Erbakan hükümetini Tayyip hükümetiyle eş değerde göstermek kaygısıdır.

Erbakan'ınki "millî" dertleri olan, projeleri olan, başarıları olan bir hükümetti. Ona yapılan darbe teşebbüsü, "gayri milli" bir girişimdi. Havuz projesine, uzak doğudan yapılan ithal araba meselesine, dar gelirlilere yapılan maaş zamlarına, yerli araba yapma teşebbüslerine, Türkiye'nin ekonomisini toplama, iyileştirme girişimlerine karşı yapılan siyaseten de, haysiyetli duruşa karşı yapılan "masonik" bir hareketti. "Şimdi 28 Şubat şartları oluştu" demek kadar büyük hata, hatta büyük vebal olamaz. Tayyip Erdoğan hükümetiyle Erbakan hükümetini birbirine benzetmek, eşleştirmek, 28 Şubat şartları oluştu" demek büyük hatadır, siyasi bir oyundur. [5]

[1]  29.11.2006 / Dr. Abdullah Özkan / Milli Gazete,

[2] 04.12.2006 / Abdülbari Atwan / Kudsül Arabi / Radikal 

[3]  05.12.2006 / Hasan Ünal / Milli Gazete

[4]   05.12.2006 / Kulis Ankara / Milli Gazete

[5]  04.12.2006 / Afet Ilgaz / Milli Gazete