ADİL DÜZEN KARŞITI, ADİ İSLAMCI!

Kelamını söyledim, selamını kestiler

Seni “Bir”ledim[1] diye, hep hücuma kalktılar!

“Kur’an ölçümüz olsun”, deyince de küstüler

Nice hacı hocalar, bana yan yan baktılar!

Amerika zalimdir, uşakları haindir

Haçlıya hürmet eder, bak halkına şahindir

Riya istismar için, İslam ballı tahindir

Hizmet diye hezimet, verip dini yıktılar!

Kiralamış kullanır, Yahudi Lobileri

Din satıp dünya alır, şeyhleri abileri

Höt desen ödü patlar, bir sürü tabileri

“Şeriat teferruat!”, deyip dinden çıktılar!

“Zinaya ceza olmaz, faiz çağın gerçeği

İslam Birliği hayal, AB huzur gereği

Din değil demokrasi, bu dünyanın direği!”

Gören dönek münafık, sevapların yaktılar!

Papa’nın piyonları, evliya yapılıyor

Siyonizm figüranı, Rab diye tapılıyor

Adil Düzensiz bir din, ahmaklar kapılıyor

“Milli Görüş fitneymiş!”, kirli yöne aktılar!

Hoşgörü kılıfıyla, din gayreti körlendi

Gâvura yaltaklanıp, iman özü kirlendi

“Ahlakı var, ahkâmı yok”, sahte bir din derlendi

Ucuz uyuz adamlar, davadan tez bıktılar!

“Şeriatı çağdışı”, gören kâfir ve sapık

“İman yeter, ahkâm hiç”, diyen adi münafık

Dinsizlik düzenine, dindar kılıflı fasık

Bulup tağut yaptılar, pula selam çaktılar!

İzzetin azametin, hakkı için Allah’ım

Lütfeyle inkılâbın, sabırdır tek silahım

Kur’ani gerçekleri, haykırmaktır felahım

Nice binler marazlı, bana kurşun sıktılar!

Tecelline şahidim, yolunda şehit eyle

Dost aşkınla gani kıl, dünyaya zahit eyle

Hak ile huzur bulan, garibi vahit eyle

Deli diyorlar bana, böyle ünvan taktılar!

Yeter huzurunda tut, her cefana razıyım

Haine hücum eden, Kıtmir misal tazıyım

Sadıklara ferahlık, facirin marazıyım

Kur’ani gerçeklere, kulağını tıktılar!

Dinimi yozlaştırıp, devleti ifsat eden

Ordumu zayıflatıp, düşmana fırsat veren

Harama fetva bulup, yalana ruhsat veren

Şeytanın şakirtleri, Süfyan olup çıktılar!

DİP NOT: 1

“….Sen Kur’an’da sadece Rabbini “bir ve tek” (İlah olarak) andığın zaman, (inkarcılar ve münafıklar) ‘nefretle kaçar vaziyette’ gerisin geriye giderler.” (İsra: 46)

“Sadece Allah (tek ve şeriksiz) anıldığı zaman, ahirete inanmayanların kalbi öfkeyle kabarır. Oysa O’ndan başkaları anıldığında hemen sevince kapılırlar.” (Zümer: 45)

“Sizin (durumunuz) böyledir. Çünkü bir olan Allah’a çağırıldığınız zaman inkâr ettiniz. O’na ortak koşulduğunda ise inanıp-onayladınız. Artık hüküm, Yüce, büyük olan Allah’ındır.” (Mü’min: 12)

“….(Hz. İbrahim münkirlere ve müşriklere dedi ki:) Biz, sizlerden ve Allah’ın dışında taptıklarınızdan gerçekten uzağız. Sizi (artık) tanımayıp-inkâr ettik. Sizinle aramızda, siz Allah’a bir olarak iman edinceye kadar ebedi bir düşmanlık ve bir kin baş göstermiştir.” (Mümtehine: 4)