Hasbünallah – BİZE ALLAH YETER (ŞİİR)

Hasbünallah – BİZE ALLAH YETER

Ey beni zindanla, korkutan gafil

Dost ile huzurda, her anım yeter!

Rızadan nasipsiz, çokbilmiş cahil

Gönül ferahıma, Kur’an’ım yeter!

Haksızlığa susup, Şeytan olmaktan

Yandaş riyakârlık, şarlatanlıktan

Allah’a sığındım, şerre kulluktan

Sahibim ümidim, Sübhanım yeter!

Hıyanetle başkan, zulümle abat

Olanın evveli, ahiri berbat

Makam için iman, satıyor heyhat

Sana dünya; bana, Rahmanım yeter!

Gavura hizmetçi, halka kahraman

Nifak ilişkisi, kurar her zaman

İman ihlas gitmiş, tınmaz el-eman

Feraset furkanım, seyranım yeter!

Sen Hak’tan ayrıldın, Batıla kandın

Davanı bıraktın, nasıl insandın

Yaptığın yanına, kâr kalır sandın

Dedin: “Mason bana, mihmanım yeter!”

Hak ile batılı, yoğurup kattın

Makam çıkar aldın, kutsalın sattın

Gömleğin çıkardın, kimliğin attın

Hıyanete şahit, bürhanım yeter!

Yakında çökecek, örümcek ağın

Bir hikâye olur, saltanat çağın

FETO’da sanmıştı, “kaymaz ayağım!”    

Son Kelam İlahi, fermanım yeter!

Allah’ım hep sadık, kullar aşkına

Sana doğru varan, yollar aşkına

Seher duasında, kollar aşkına

Medet inayetin, dermanım yeter!

Filistin Arakan, Musul ve Halep

Kan kusar Müslüman, feryadı talep

Saadet Güneşi, doğmaz mı acep

Yetiş ey Dost; ahu, giryanım yeter!