HAKKA DÖN, HAYRA ULAŞ!.. (ŞİİR)

HAKKA DÖN, HAYRA ULAŞ!..

Kâinat Mevlevi, döner semahı

Fecr-i Sadık yakın, şafak ağarmış!..

Her gecenin mutlak, vardır sabahı

Karanlık kaybolup, güneş doğarmış!..

Daim seyrediyor, ilahi radar

Akıllı kendini, İslam’a adar

Türklüğün Kürtlüğün, mezara kadar

Melek ırkın değil, Rabbın sorarmış!..

Onun çin niceler, şerre bulaşmış

Bu kahbe çok elden, ele dolaşmış

Bak dünya ne fesat-lara yol açmış

Veliler harcarken, gafil yığarmış!..

Bülbülü çeker mi, çöplük torbası

Gül açması lazım, gönül obası

Tertemiz tutarsa, takva çabası

Mevla ancak böyle, Kalbe sığarmış!..

Her günah gönülde, bir yara açar

Kötülük girdikçe, iyilik kaçar

Küfür yerleştikçe, hep çirkef saçar

Kir yoğunlaştıkça, nuru kovarmış!..

Gönlü fitne fesat, gözleri kirli

Toparlan tevbe et, ey cin fikirli

Kalbi zihni bozuk, dili zikirli

Huysuz keçileri, Şeytan sağarmış!..

Dikkat et Şeytanın, iman soyacak

Amelden ihlastan, mahrum koyacak

Laf olmazsa karga, gözün oyacak

Bil hıyanet ehli, kahra uğrarmış!..

Hak davası yoktur, kof havası var

Hiç cefa çekmiyor, hep sefası var

Bedeni insan ya, kelp kafası var

Rastgele havlıyor, korkak zağarmış!..

İmansız ahlaksız, İblis hoppası

Darwinist inkârcı, maymun sıpası

Bize sataşanlar, Hakkın sopası

Bil herkesi kendi, zulmü boğarmış!..

Pişmanım gözlerim, kan çanağıdır

Secdeye sürdüğüm, kul yanağıdır

Ya Rab şefkatin tek, dayanağımdır

Nasuh tevbekâra, rahmet yağarmış!..