YETİŞ EFENDİM!

 YETİŞ EFENDİM!

Manadan habersiz, gaflete daldım

Huzuru maddede, sandım Efendim…

Sonunda gönlümü, sevdana saldım

Yetiş hasretinle, yandım Efendim…

Kulağımı verdim, hayat suruna¹

İnayetle erdim, vuslat Tur’una²

En yüksek tecelli, hilkat nuruna

Sonunda kavuşup, kandım Efendim…

Mehdi-i Muntazır, Ey Necm’üs-sakıp³

Nebiyy ahir zaman, Yaver’i Rakıp⁴

Tenezzül buyurup, gönlüme akıp

Sayende dirilen, candım Efendim…

Nasipsiz nankörler, hıyanet etti

Sadıklar hürmetle, ziyaret etti

Her zor zamanımda, siyanet⁵ etti

Mübarek ismini, andım Efendim…

O kimse ki Rabbı, hayrı dilemez

Kalbindeki kiri, pası silemez

Seni tanımayan, Hakkı bilemez

Şükür ki zatını, tandım Efendim…

Sadakat lüzumlu, sağlam irade

Hizmet ibadette, kaldım piyade

Bağışla kusurum, suçum ziyade

Şuursuz yol geçen, handım Efendim.

Ey Matlup, ey Maksut; en yüce Mahbup

Sen mahpus eyleme, Günaha mahsup⁶

Silip temizle ki, olmayam mahcup

Kirli bütün ömür, bandım⁷ Efendim…

1- Sur: Kalk borusu, kutsal çağrı

2- Tur: Dağ (Tur-i Sina: Hz. Musa’nın vahiy aldığı Sina Dağı)

3- Necm’üs-sakıp: Karanlığı delen yıldız.

4- Yaver-i Rakıp: Her şeyi murakebe-kontrol eden Allah’ın halifesi

5- Siyanet: Koruma, kollama

6- Bizi günahlarımıza karşılık cehennem hapishanesine atma.

7- Ömür bandı. Meleklerce filme alınan hayat kaydımız.