HAKKIN ÖDENMEZ SULTANIM (ŞİİR)

HAKKIN ÖDENMEZ SULTANIM

Hakkın ödenir mi, Sultanım haşa

Mahlûkattan seçtin, insan yarattın…

Senin takdirindir, ne gelse başa

Şükür iman verip, Kendin arattın…

İlhamla ruhuma, kalbe takıldın

Sen Külli irade, Külli akıldın

En güzel sûrette, şerefli kıldın

Sırma saçlarımız, örüp tarattın…

Rüzgârda “Hu..!” sesin, yelde esersin

Kâinat tabiat, sanat eserin

Toprak hava ve su, âb-ı kevserin

Sayısız nimetle, bizi donattın…

Baharda yeşerttin, cennet misali

Bülbül güle kondu, buldu visali

Bizzat yaratırsın, yoktur emsali

Güz gelince hepsin, solup sararttın…

Ver’adan nasipsiz, gözü fetvada

Makam çıkar için, daim taklada

İzzet Sana kulluk, şeref takvada

İmtihan sırrıyla, halka horlattın…

Sen ise çok nankör, çıktın be insan

Sonun berbat olur, nefse tapınsan

Hâlık’ı unutup, kapıldın hırsan

Hidayet karartıp, şöhret parlattın…

Bencil cimri hain, nefse köleydin

Çaldın hile yaptın, yalan söyledin

Sövdün dövdün üzdün, kul hakkı yedin

Zalim olup nice, yürek kanattın…

Sen kulluk yapmadın, kandın nefsine

Hak’tan yüz çevirdin, döndün tersine

Türlü günahların, battın hepsine

Ey gafil elinle, bahtın kararttın…

Kur’an’a sataştın, hükme kininden

Talimat alırdın, şeytan cininden

Yamadın dünyanı, yırtıp dininden

Cehennem ateşin, yakıp harlattın…