AŞK BANA DÜŞTÜ! (ŞİİR)

AŞK BANA DÜŞTÜ!

Bizler pür kusurlu, Hak sonsuz Ğafur

O’nun rahmetiyle, yaşarız dostlar…

Şeytaniler azgın, nefsimiz gâvur

İnayet olmazsa, naçarız dostlar…

İslam; Hak’ka tazim, şefkattir halka

Kutlu yola çıktık, hep düşe kalka

Canlar sağlam tutun, çün bu son halka

Kopsak sermayeyi, saçarız dostlar…

Zalime haine, buğuz imandır

Mazluma mağdura, destek ihsandır

Dalkavuk sahtekâr, fasit insandır

Şeytandan Rahman’a, kaçarız dostlar…

Akıllı ahrete, hazırlık yapar

Ahmak tembellikle, keyfine tapar

Her kim ki Kur’an’dan, davadan sapar

Mecburen bırakır, boşarız dostlar…

Amelsiz bir iman, zandır vehimdir

Cihatsız bir İslam, sonu cahimdir

Şeriatsız sistem, şerden vahimdir

Onun çin zillete, düçarız dostlar…

Şeriat hak hukuk, ve hürriyettir

Hem sosyal adalet, cumhuriyettir

Hak’ka razı olmak, mecburiyettir

Böyle derya dağlar, aşarız dostlar…

Doğrular şerefli, yalancı rezil

Sadıklar azizdir, riyakâr zelil

Fedakâr kıymetli, fırsatçı hezil¹

Gayeye gayretle, uçarız dostlar…

Yüzme bilmiyorsan, dalma derine

Yamulmak yakışmaz, dava erine

Namerde boynumuz, eğmek yerine

Elimiz Mevla’ya, açarız dostlar…

Asrın Sultanını, görmek nasiptir

Ayağına yüzler, sürmek nasiptir

Huzura lütfuna, ermek nasiptir

Himmetle hedefe, koşarız dostlar…

Dertler şair etti, ilham üşüştü

Ruhum kışın yandı, yazın üşüdü

Ben aşka düşmedim, aşk bana düştü

İnşallah bu aşkla, göçeriz dostlar…

İki bin on dokuz, zulmeti sıksa

İsa Mesih; Deccal, bendini yıksa

Hak’kın va’di ayan, ortaya çıksa

Ol Yüce Kudrete, şaşarız dostlar…

1- Hezil: Zayıf, dayanıksız, yararsız