YARALI GÖNLÜM (ŞİİR)

YARALI GÖNLÜM

Hak nizamsız dünya, zindanım olmuş

Gayrı söyletmeyin, yaralı gönlüm…

Gencecik kızlarım, güllerim solmuş

Sanırlar delirmiş, “sara”lı gönlüm…

Sistem kâfirlerin, düzen zalimin

Derdi makam çıkar, Bel’am âlimin

Sebebi bellidir, dertli halimin

Ümmet perişandır, paralı gönlüm…

Gaflet ve cehalet, sarmış ümmeti

Fakirlik sefalet, var mı kıymeti

Kâfire esaret, utanç cinneti

Onun çin yaslıdır, karalı gönlüm…

AKP yandaşı, sağcı solcusu

İslamcıymış faiz, fuhuş kolcusu

Hacı ama; Haçlı, AB yolcusu

Bunlar münafıkın, kralı gönlüm…

Kur’an’ın dışında, hakikat varmış

Şeriat gereksiz, tarikat varmış

Dilsiz şeytan susar, barikat varmış

Siz kime uşaksız, soralı gönlüm…

Bizdendir sanarak, BOP’u biz yedik

Masonlar muteber, copu biz yedik

Kendi kalemize, topu biz yedik

Buymuş kahpeliğin, kuralı gönlüm…

Bilim Rabbe yoldur, Şeytandır dinsiz

Aziz Sancar denen, zavallı densiz

“Din-İslam gereksiz…”, demiş dengesiz

Masonlar başına, vuralı gönlüm…

Şeytanın çırağı, İsmail Saymaz

Erbakan’a hırlar, o nursuz aymaz

Hakikat yolundan, bir milim caymaz

Tevhit şuuruna, varalı gönlüm…

Hayvanlıktan beter, her türlü küfür

Edepsiz erdemsiz, yüzlere tükür

Hak’tan ve haklıdan, yanadır şükür

Dostun huzurunda, duralı gönlüm…

Ne kazandın yalan, deyip durdun da

Çürümüş vicdanız, inkâr kurdunda

Çok hikmetler saklı, mana yurdunda

Sırlar puşusunu, saralı gönlüm…