ÇATLARIM ARTIK! (ŞİİR)

ÇATLARIM ARTIK!

“Yaban asker gelsin…”, çıktı tezkere

Bu nasıl tuzaktır, çatlarım artık…

Freni patlamış, gider rast gele

Zerre aklım varsa, atlarım artık…

Öyle bir başkan ki, ufku enginmiş

İç-dış politika, dahi denginmiş

“Kapıcı araba, almış” zenginmiş

Hâlâ oy vereni, kutlarım (!) artık…

Vatandaşı enflas-yona ezdirir

İşsizlik fakirlik, candan bezdirir

Özel uçaklarla, yandaş gezdirir

Yine alkışlanır, patlarım artık…

Dostlar zengin olmuş, Sabancı Koç’tan

Dosyalar kabarmış, yüz çeşit suçtan

Vatandaş sızlanır, bunalmış borçtan

“Kırk yıl ödeyemem, kartlarım artık…”

Allah Adil; kul hak-kından geçer mi

Ettiğin bulmayan, burdan göçer mi

İnsan baş belasın, başkan seçer mi

İnşallah bu sefer, şutlarım artık…

Yetimin hakkını, savup saçsanız

Ahlar sizi tutar, nerye kaçsanız

Her ay on mahkeme, bile açsanız

Sanmayın ağzımı, bantlarım artık…

Aile çözüldü, ahlâk yozlaştı

Vicdanlar çürüdü, beyin buzlaştı

Et sebze hormondur, şeker tuzlaştı

Bozuldu damağım, tatlarım artık…

İktidar şımardı, bu halk uydukca

Korkağı kahraman, yere koydukca

Ülkemde bölgemde, zulüm duydukca

Her geçen gün kahrım, katlarım artık…

Hakkı haykırmaya, ben yemin içtim

Bir ömür hep kahır, kabında piştim

Bunca rezillik var, vallahi şiştim

Dökülsün içimden, kurtlarım artık…

Dış güçler taşıdı, bunları başa

İslam’a sataşır, soysuzlar, -hâşâ-

Adil Düzen yazsam, dağlara taşa

Gayrı Kur’an koyar, şartlarım artık…