DOKUZ KÖYDEN KOVULDUM! (ŞİİR)

DOKUZ KÖYDEN KOVULDUM!

Doğru söyleyeni dokuz köyden, ihrac ederler

Hak’ta sabredeni onuncuda, sertac ederler!

Diniyle düzeni uyuşmayan, toplum yozlaşır

Adil Düzen kaçkınları, AB’yi sirac ederler!

Yahudi Hıristiyan’ı, dost tutanlar münafıktır

Köpekten beterdir her kim, zalimle mutabıktır

İşbirlikçi hainlere “oşt” demek muvafıktır

Onlar dünya için dinlerini, harac ederler!

İslamcı geçinip şeriata, değinmeyenler

Siyon ödülü takıp Kur’an’a, boyn eğmeyenler

Ahmaklıkla İslam ahkâmını, beğenmeyenler

Bu gafiller gâvur pisliğini, ilaç ederler!

“Hak nizam” gayreti yok, kalpte iman kök salmamış

Kılıf kabuk süslüyor, vicdan haysiyet kalmamış

Sığ sularda kulaç atar, hiç derine dalmamış

Kendin Sultan sananı, Papa’ya saraç ederler!

Bankaların dağıttığı, riba değil faizmiş

Bu nedenle alıp vermek; günah olmaz, caizmiş

Zina-muta fetvacısı, siyonizme vaizmiş

Vicdan kurutur, iman iklimin kıraç ederler!

Maneviyat rüşvet verip, menfaat gözleyeni

Bizzat Allah lanetliyor, ayeti gizleyeni

Peygamberin reddediyor, Haçlıyı izleyeni

Salya sümük Hocayı, Havraya farac ederler!

İsa Nebi: “Din taciri; gavatlardan aşağı!”

Buyurmuştur; tüm kahpeler nefislerin uşağı

Buğday pirinç verir mi hiç, arpa yulaf başağı

Soysuzlar makam için namusların, arac ederler!

Ali Can, “Dilsiz şeytan” olma da, bırak vursunlar

İbrahim’sen nar nura döner, ister kavursunlar

Geçme davandan, rüzgârda külünü savursunlar

Çün ölümü öldürenler, dosta miraç ederler!

Sertac: Baş tacı, Sirac: Işık, kandil, Harac: Harac mezat satma, Saraç: Deriden at koşumları yapan, Faraş: Süpürgeci, temizlik işçisi, Gavat: Karısını, kızını pazarlayan, Nar: Ateş, Miraç: Manevi yükselme