NAMUS PAZARA DÜŞTÜ!

İşi gücü yemek içmek; gezip gönül eylemek

Din davası olmayan, vallahi hayvan imiş!..

Kendi şahsi menfaatin, memlekete yeğlemek

Alçaklık değil midir ki, tüm derdi ayvan imiş!..

Bu milletin tarihine, töreme taş atanlar

Fuhuş kanserden beterken, örtüme sataşanlar

Bindiği gemi batarken, üst katta çataşanlar

Namus pazara düşünce, sonumuz Tayvan imiş!..

Bir mert mümine rastlasam, onu sırtımda taşırdım

"Din iman karın doyurmaz" mış!.. duyunca şaşırdım..

Kanaat bereket demek, ne çaldım, ne aşırdım

Ayrılma Hak'tan, hayırdan; bu kutlu kervan imiş!..

Ülkesinden önemliyse, şervolesi, şatosu

Onu kurtarabilir mi, apoleti, NATO'su!..

Çoğu ekmek bulamazken, nerde samur mantosu?

Vatanı aziz bilenin, cenneti Tatvan imiş!..

Bu dik duruş, milli şuur; Kuvay-ı Milliyedir

Sözüm vatanı satana, karısı zilliyedir

Şehitlerin laneti de, kafası kirliyedir

Ceddim haysiyet sahibi, ekmeği yavan imiş!..

Haksızlık ve ahlaksızlık, çürütüyor toplumu

İşsizlik, terör ve açlık; Atatürkçülük bu mu?

Kabirde kim kurtaracak, yoksa tapun, topun mu?

Azrail kapın çalınca, hayatın tufan imiş!..