“KENDİNİ TANIT!” DİYEN BİR DOSTA (ŞİİR)

“KENDİNİ TANIT!” DİYEN BİR DOSTA

Hayal dünyasında, dolaşırmışım

Her şeyi Kur’an’la, dermişmişim ben…

Başımdan büyk işe, bulaşırmışım

Hak-Bâtıl arasın, germişmişim ben…

Çok aldanırmışım, ayet hadise¹

Kur’an’la yorumlarım, türlü hadise

Hiç aldırmazmışım, boş havadise

Gönlümü davama, vermişmişim ben…

Tepip geçermişim, şöhret nimeti

Yüksek mevkileri, memuriyeti

Nice fırsatları, hem ganimeti

Boş verip su ekmek, yermişmişim ben…

Biraz Din davadan, satmalıymışım

Zalime haine, yatmalıymışım

İmanla inkârı, katmalıymışım

Eski çağda kalmış, dervişmişim ben…

Hiçe sayarmışım, şaşı bakanı

Tek Ekber tanırım, Yüce Hakanı

Ayırmam hamalla, devlet başkanı

Yanlış yapanları, yermişmişim ben…

Zikre dalarmışım, Mevlane gibi

Aşka yanarmışım, pervane gibi

Hakk haykırırmışım, divane gibi

Postu Dost yoluna, sermişmişim ben…

Ümmetin haline, beynim yanıyor

Vicdanım sızlıyor, kalbim kanıyor

Kimi deli kimi, veli sanıyor

Sadık dosta göre, ermişmişim ben…

Allah’a söz verdim, nasıl cayarım

Deşifre olacak, bilgi sayarım

Mizanda bellolur, gerçek ayarım

Hak çin akıttığım, termişmişim ben²…

Bâtıl taklitçisi, medenî maymun

Bize diyor imiş: “Mevlâ’ya mecnun!” …

O zaman mutluyum, o zaman memnun

Cennet güllerini, dermişmişim ben…

1- “(Dış Güçler ve Şeytani Merkezlerle irtibat kurup imkân ve iktidara kavuşan) Münafıklar ve kalbinde maraz olanlar (Hakk davada ve hayır yolunda sabit ve sağlam kalan mü’minlere): ‘Bunları dinleri (ve Allah’ın va’adine olan hayali güvenleri) aldatıp şımartmıştır (ve bu yüzden büyük güçlere ve zalim yönetimlere kafa tutmaya başlamışlardır)’ diyorlardı. Oysa kim Allah’a tevekkül (ve teslimiyet) gösterirse, şüphesiz (onu zafere ulaştıracaktır, çünkü) Allah Üstün ve Güçlü olandır, Hüküm ve Hikmet sahibi (hükümrandır).” (Enfal: 49)

2- “Şüphesiz her insana kendi emeğinden başkası verilecek değildir. (Herkes ancak hak ettiğine ve sebep olduğu kötülüklere erişecektir. İnsana gereken çalışıp emek vermek, maddi ve manevi kazanımlarını böyle elde etmektir.)”

“Şüphesiz (herkesin) kendi emeği (veya çabası) görülecek (ve değerlendirilecek)tir.”

“Sonra ona en eksiksiz (biçimde) karşılığı ödenecektir.” (Necm: 39, 40, 41)