“MAYASIZLAR”

Çocukluğumun, o saf

Ve coşkulu dönemleriydi…

Tarla sulayan delikanlılar

Maya söylerdi

Köyümün, mehtaplı ve koyu mavi gecelerinde…

Dertli bir ses uykularımı bölerdi,

Derinden ve yanık,

Serin, sakin ve tuhaf…

Gelip ruhuma sinerdi…

Sanırdım, bir ben

Bir de sabahlara kadar

"Ya Hak" diye öten

İshak kuşlarıydı uyanık…

Sihir vardı sanki

Türkülerin uzatılan hecelerinde…

Ama, anlamını çözemezdim,

Daha çömezdim;

"Yara sızlar, yara sızlar

Kan durmaz, yara sızlar

Yaralının halından

Ne bilsin yarasızlar!"

———————-

Şimdi devran çok değişti

Eskiden; su bu kadar kirli

Hava, böylesine sisli değildi…

Kış, kışa

Bahar, bahara benzerdi…

Her güz,

Çırpızlarda kuzular gezerdi…

Namus paraya

Şeref markaya

Ve kalpler karaya dönüşmemişti henüz…

Aman Allah'ım, bu ne iştir!..

Bu ne sorumsuz

Bu ne soysuz bir gidiştir!..

"Dert sızlar, deva sızlar

Gariptir, dava sızlar

Ehli aşkın halından

Ne anlar, davasızlar!.."

Ve derken,

Karınlar haramla

Kelamlar yalanla doldu…

Türkülerde kaldı, mertlik

Yerine, dönekliği bırakıp giderken…

Ahmak; baş paşa,

Ahlak yalama oldu…

Dostluğa, dürüstlüğe

Kimse vermiyor artık, metelik…

Menfaat; Ma'but, haşa…

Makam; Maksut yerine konuldu…

Millet piyangoya

Hükümet Ameriko'ya yaslandı…

Heyecan yok,

Şuur paslandı…

Herkes gününü gün ediyor

Kimse, ülkenin geleceği

Ve ölümün getireceği için

Canını sıkmıyor

Dert etmiyor, düşünmüyor: Neden, niçin, niye?..

Hak siyasetini satanlar

Haysiyetini satmaktalar…

Sonra da:

"Bak kazandım, çok karlıyım" diye

Utanmadan hava atmaktalar!?

Anladık ki;

Aslı bozuktan erkek

Mayasız hamurdan ekmek çıkmıyor!..

"Haindir, hayırsızlar

Dönektir, mayasızlar

İnsanım kan ağlarken

Keyf eder, hayasızlar"