BEN, NEYİM?

Alem benim içimde
Her şey, bir parça benden
Sanki aynı bedenden…
Hepsi ayrı görüntülerim
Ama farklı biçimde…
Kimi sevinçlerim, ümitlerim
Kimi endişelerim, ürküntülerim…

Ağaçlar dallarım
Kuşlar dillerim
Güneş lambam
Ay yoldaşım
Yıldızlar kandillerim
Yağmur gözyaşım
Çayır çiçek tarlaları, mendillerim
Toprak anam, dağlar babam!.
Bir damlada doğdum
Deryada tükendim
Hepsi benim
Hepsi kendim…
Gönül verdiklerim
Terk ettiklerim, usanıp
Üzdüklerim, küstüklerim
Ve tırnak sanıp
Etimi kestiklerim!..
Başım dolandı
Dişim ağrıdı
Komşum sert baktı
Oğlum ters davrandı
Dostum hakaret yağdırdı.
Bir hayvan
Tekme vurup yaraladı…
Hepsi günahlarımın, karşılığıydı
Filan hürmet etti
Değer verdi.
Filan sevgi gösterdi
Övdü, yüceltti…
Filan ikramda bulundu
İltifat buyurdu
Hepsi ettiklerimdi
Önceden ektiklerimdi.
Şimdi meyveye durdu…
Cennetimin de
Cehennemin de
Mimarı ben olurum
Ateşimi artırır gazabım…
İmanım, insanlığım
Ve Salih amellerim, huzurum
Cinanım olur cihatım
Ama vicdan azabım,
Mutsuzluğum
Yine kendi kusurum
Ve ciğerimi yakan feryadım, heyhatım!.
Ben alemde değilim
Alem benim içimde…
Gün olur Mekke’deyim
Bir bak, pekinde, Çin’de
Bazen Hakk’a yönelir
Bazen halka meyilim
Nice bin sır, bin soru
Kısacık bir, “Niçin”de!..