EY GAFİL VE CAHİL

Tüm gözlerde O’dur, bil seni gören

Bir dantel misali, hücreyi ören

Zerreler kürreler, zikirle tören

Yapıyor her daim, ibretle seyret!

Her şeyde O’nu gör, herkeste O’nu

Gerçeğe dönüşür, gölgenin sonu

Hürmet edep olsun, sesinin tonu

Muhabbet asıldır, fasıldır nefret!

Tecelli eyliyor, her an her şeyde

Bitkide böcekte, evren beşerde

Gafil fani için, derde düşer de

Ebedi ahiret, düşünmez hayret!

Balıklar “Hay” çeker, suda yüzülür

Turna “Ya Hak” diye, gökte süzülür

Cahil dünyasına, tapıp üzülür

Ebedi cennete, çekmiyor hasret!

Hayrı şerri Haktan, bilirsen eğer

Bu itiraz isyan, boşaymış meğer

Servetler rütbeler, geçici değer

Kesretten kurtulsan, bulursun vahdet!

Seveni söveni, Ondan bilesin

Övmesi dövmesi, kader cilvesin

İman hakikattir, olmaz hilesin

Maksuda varmaya, lazımdır gayret!

Nefsin yok eylesen, yar olur Rabbin

Vuslatın kapısı, görünür kabrin

Şirkten şekavetten, arınsa kalbin

Saadet doğurur, sendeki saffet!

Cihadın taatın, şevkin olursa

Dert içinde derman, zevkin olursa

Asla mahrum kalmaz, her kim olursa

İmdada yetişir, Rahmani rahmet!

Hayatım onurlu, ölümüm huzur

Olsun istiyorsan, Kur’an’dır düstur

Haşa ki bulunmaz, kaderde kusur

Hep kendin edersin, kendine zahmet!

Zalim kâfirlere, yavuz gerektir

Münafık haine, buğuz gerektir

Amma gayrısına, havuz gerektir

Sende yıkananlar, pak olsun sabret!