ZAMANE YİĞİTLERİ!

Dolaşıp dursan da, Yozgat Çankırı

Herkes bakar, var mı; gümüş mangırı

Altın yapmak zordur, paslı bakırı

Sarıya boyayıp, sırlayan çoktur!

Meydan boş bulunca, tozup esilir

Bir höt diyen çoksa, pusup ezilir

Başka zaman hepsi, arslan kesilir

Yüz lira verince, zırlayan çoktur!

Ümmi isen sırrın, ehline yazdır

Haine söylersen, dillere sazdır

Hakkını verecek, sanatkâr azdır

Mikrofon kapınca, yırlayan çoktur!

Lafzını okur ya, bilmez anlamın

Hafızdır istemez, Kur’an ahkâmın

Hakikat yolundan, gitmez ashabın

Edebiyat yapıp, cırlayan çoktur!

Din gayreti yoktur, lafına kanma

Lakin baş kaldırır, vergiye zamma

Cihada gönüllü, bulunmaz amma

Ganimet görünce, fırlayan çoktur!

Gezdim Anadolu, Bolu Gerede

Berrak su kalmamış, çayda derede

Coşkun pınar gibi, akan nerede

Damla damla düşüp, şırlayan çoktur!

Örtünmek çağdışı, sayıyor Ajda

Koca meyhanede, karı masajda

Körpeyken plajda, nineyken hacda

Beyini azarlar, vırlayan çoktur!

Görünüşe baksan, pek muhteremdir

Sanırsın vicdanlı, ehli keremdir

Boşar ana baba, sanki veremdir

Hizmetkâr kalmadı, hırlayan çoktur!

Nefsini aşarak, mi’raç edenler

Kur’an’ı aklına, siraç edenler

Kalmadı takvayı, ilaç edenler

Dinde reform diye, dırlayan çoktur!

Sanma ki rıza-i, Hak bedavadır

Cihatsız takvasız, boş bir davadır

Unutma zikrullah, derde devadır

Amma zikreden az, mırlayan çoktur!