FANİ OLANI SEVMİYORUM

Dikkat et, şerde hayır; hayırda şer saklıdır
Takdirin hikmetinden, haberi yok gafilin
Hakk’a itiraz eden, huzura yasaklıdır
Sık ile Allah deyin; “La uhibbül afilin..”¹

İman kemal bulursa; endişe, hüzün olmaz²
Cihatta bezin yoksa, dergahta yüzün olmaz
Ruhun reyhan’a³ çıksa, baharın güzün olmaz
Hasta ruhlu maneviyat, fukarası sefilin

Bir tek ilacı vardır: “La uhibbül afilin..”
Eş, dost, bacı, gardaş; mal, mülk, evladü iyal
İmtihan için ey can⁴; hakikat değil, hayal
Baki yalnız Allah’tır, gerisi hep izmihlal⁵

Senin gönül evindir; Hak muhabbet mahfilin⁶
Ebedi olanı sev; “La uhibbül afilin..”
Gani olan sultanın, ikramı şahanedir
Nimete nankör olan; nasipsiz divanedir

Kulluktan kaçmak için; Seninki bahanedir
Haktan sapanın sonu: ta esfeles safilin⁷
Rabbınla ünsiyet bul; “La uhibbül afilin..”
Sevgi, sabretmek demek; Kur’ana kaderine

Aldanmamak dünyanın; keyfine kederine
İnci okyanustadır; haydi göz koy derine
Korkma, hikmet yolunda, Allah olur kefilin
Gel Hakka gönül verki: “La uhibbül afilin..”

Rahmeti ve zahmeti, hep Allah’tan bilmeden
Mazlumların derdine, dikkatle eğilmeden
Kalbin günah çöplüğü; gönül pasın silmeden
Bu iklimde açar mı, saadet karanfilin

Fani olanı bırak, “La uhibbül afilin..”
Ahmak adam odur ki; dünyaya hayran olur
Maya bozuk olunca; yağ değil ayran olur
Olgun dürüst insanın, gönlünde bayram olur

Gel Bayramım aldırma, her sözüne cahilin
Sen Hak ile huzur bul, “La uhibbül afilin..”