ALASKA’DA TRUMP-PUTİN BULUŞMASI
VE
SN. ERDOĞAN’IN FİLİSTİN EDEBİYATININ İFLASI

Rusya-Ukrayna Savaşı 24 Şubat 2022 tarihinde Putin’in “Ukrayna’nın askerden ve Nazizm’den arındırılması” amacıyla, özel bir askeri operasyon ilan etmesiyle başlamış ve sonraki süreçlerde Ukrayna’nın beşte birine yakın kısmını işgal altına almıştı. Yıllar süren bu savaşta her iki taraftan asker ve sivil kayıpları yüz binlere ulaşmış, nice şehirler ve merkezler harabeye çevrilmiş durumdaydı. Aslında 2014 yılında Rusya’nın Kırım’ı ilhakıyla başlayan bu savaşın perde arkasında Siyonist Yahudi Sermayesinin “Dünya hâkimiyetini pekiştirme hayali” yatmaktaydı.

Putin’in bahaneleri, 2. Dünya Savaşı’nda Amerika’nın Japonya’ya 2 atom bombası atması faciasına yol açan, dönemin Başbakanı Suzuki’nin, yanlış tercümeye müsait “Mokusatsu!” yanıtını hatırlatmıştı. ABD, Rusya ve İngiltere liderlerinin “Teslim olun!” çağrısına Japonya Başbakanı’nın “Mokusatsu!” yanıtı:

a) “Düşünüp taşınıp olumlu kararımızı açıklayacağız!” yanında,

b) “Elinizden geleni geri koymayın!.. Sizi ciddiye almamaktayız!..” anlamına da kullanılmaktaydı. Bu tercüme hatası, Japonya’ya saldırmaya gerekçe yapılmış, atom bombası atıldığı anda ve sonrasında 1 milyon kişi hayattan koparılmış ve Japonya teslime mecbur bırakılmıştı.

Alaska Buluşmasının Perde Arkası!

16 Ağustos 2025 tarihinde, ABD’nin Rusya’dan satın aldığı Alaska Bölgesinde, Putin ile Trump, güya “Ukrayna Barışı” için buluşmuşlardı. Oysa bu olayın perde arkası çok daha başkaydı.

Trump; ABD’yi malûm ve mel’un Siyonist sermayenin ve küresel çetenin tahakkümünden kurtarma arayışındaydı ve bu mücadelede Putin Rusyası’nı yanına alma arzusundaydı. Hatta Rusya’yı giderek güçlenen ÇİN saldırısıyla korkutmaya çalışmaktaydı.

Putin de; AB’yi ve Çin’i avucuna alan bu Siyonist sermaye hegemonyasına karşı, Trump’la iş birliğine hazırdı ve razıydı.

İngiltere ise; bütün AB ülkelerini de arkasına alarak, ABD-Rusya gizli ittifakını bozma çabasındaydı. Zaten bu savaşta Ukrayna’yı destekleyip Rusya’yı kösteklemek, Siyonist Yahudi güdümündeki İngiltere’nin planıydı. Siyonist Lobiler şimdi, Rusya-Ukrayna Savaşı’nı başlattıklarına pişman olmuşlardı.

İngiltere; eski sömürgesi Hindistan, Çin ve Japonya’yı da Rusya ve ABD’ye karşı kışkırtmaktaydı. Hatta Zelenski, Trump’la görüşmek üzere Washington’a giderken; İtalya, Fransa, Hollanda ve Almanya liderlerini de Amerika’ya gitmeye ikna edenin İngiltere olduğu ortaya çıkmıştı.

Putin’in: “Donetsk’i bize verirlerse işgal ettiğimiz diğer toprakları Ukrayna’ya bırakırız!” çıkışları İngiltere’nin oyunlarını bozmak amaçlıydı. Bu arada Siyonist timsahın alt ve üst çenesi gibi davranan Rusya ve Amerika’nın 1. ve 2. Dünya Savaşlarında hep aynı safta olduklarını da unutmamalıydı.

Trump-Putin Zirvesinin Sancıları ve Sonuçları!

1867’de Rusya’nın ABD’ye sattığı Alaska’da Donald Trump ve Vladimir Putin’in buluşmaları enteresandı. Sadece Ukrayna’nın değil, küresel güç dengelerinin de geleceğini şekillendirecek bu zirveden, her şeyden önce Vladimir Putin kazançlı çıkmıştı. 2022 işgalinden bu yana Batı’nın diplomatik karantinasına aldığı Rus lider, bu hamleyle kendini yeniden kanıtlamıştı. Kremlin’e yakın kaynaklara göre Putin, “izole edilmiş lider” imajını tek bir görüşmeyle parçalamıştı.

“Emlak kralı” Donald Trump, Siyonist Lobilere rağmen Başkanlık koltuğuna taşındığı ilk günden beri karmaşık jeopolitik sorunlara; basit, işlemsel çözümler sunmaktaydı. Alaska’da masaya koyduğu plan da bu felsefenin bir ürünüydü: “Barışa Karşı Toprak” yani Rusya barışa yanaşacak, Ukrayna toprak tavizinde bulunacaktı.

Üst düzey bir Beyaz Saray yetkilisinin sızdırdığı iddia edilen bilgilere göre, Alaska’daki anlaşmanın ana hatları şok edici derecede açıktı!

1- Rusya’nın aldığı toprakların resmen tanınması: Ukrayna’nın Herson, Luhansk, Zaporijya ve Donetsk bölgeleri ile 2014’te ilhak edilen Kırım, resmi olarak Rusya Federasyonu toprağı kabul edilecekti.

2- Tarafsızlık dayatması: Ukrayna, NATO’nun esnek hedefini anayasal olarak terk edecek ve kalıcı bir askeri garanti çözümleri benimsemeyecekti.

3- Ukrayna silahsızlanmaya razı olacaktı! Batı’nın Ukrayna’ya yaptığı tüm silah sevkiyatı kesilecek ve Ukrayna ordusunun belirli bir kapasitenin üzerine çıkmamasına garanti verilecekti.

Trump’a göre bu, “daha fazla kan dökülmesini önleyecek acı ama uygulanabilir bir reçete” olacaktı. Ancak eleştirmenler, bunun 1938’de Hitler’i yumuşatmak için Çekoslovakya’yı feda eden Münih Tahsisi’nin modern bir versiyonu olduğunu savunmaktaydı.

Alaska’daki bu alışverişin yankıları, Ukrayna’nın sıcak cephe hatlarında öfkeyle karşılanmıştı. Devlet Başkanı Volodimir Zelenski, önce yaptığı sert çıkışı, zirveyi “Ukrayna’nın arkasından yapılan ahlâksız bir satış” olarak tanıtsa da, Avrupalı ağabeyleriyle gittiği Amerika’da “Güzel bir harita!” demeye başlamıştı.

Avrupa Birliği ise; zirveyi derin bir endişe ve dışlanmışlık hissiyle izleyip bakmıştı. Brüksel’de yapılan acil toplantının ardından 26 AB üyesi, “Ukrayna olmadan, Ukrayna için bir çözüm olamaz” diyerek ortak bir deklarasyon yayımlamıştı. Avrupa’nın en büyük korkusu, Trump’ın, kıtasının güvenlik mimarisini hiçe sayarak Avrupa’yı bir oldubittiye mecbur bırakmasıydı. Ancak bu gelişmelerin ardından, Macaristan Başbakanı Viktor Orban’ın çatlak sesi yankılanmıştı. Orban, “Süreç gerçekçi kullanıldı. Ukrayna bu savaşı kaybetti, Rusya kazandı. Avrupalılar silah pompalamayı kesseydi, bu savaş çoktan bitmiş olacaktı!” diyerek Trump’ın tezlerine açık destek çıkmıştı. Hatırlayın bu Orban, UCM’nin tutuklama kararı verdiği Kuduz Netanyahu’yu ülkesine çağırıp ağırlamıştı. Üstelik Orban, Sn. Erdoğan’ın da samimi dostları arasındaydı!?.

Zirve yerinin Alaska olarak seçilmesi, Putin için ustaca bir psikolojik hamle sayılmıştı. Burası, Çar II. Aleksandr’ın “işe yaramaz bir buz kutusu” diyerek ABD’ye sattığı, ancak sonradan altın ve petrol zengini olduğu anlaşılan topraklardı. Rus milliyetçileri için Alaska’nın satışı, bugün bir “tarihi hata” ve “ulusal küçülme” olarak anılmaktaydı. Putin ise, tam da bu topraklarda Ukrayna’dan toprak kazandığı bir anlaşmayı müzakere ederek, dünya çapında ve kendi halkına şu mesajı aktarmıştı: “Bizim için kaybedilen kutsal değil, değişkendir. Dün kaybettiğimizi, bugün geri alabiliriz.”

Zirvenin ardından Trump’ın “Bu bir başlangıçtı. Detayları ikinci bir zirvede elde edebileceğiz” demesi, bu tehlikeli oyunun devam edeceğinin bir kanıtıydı. Dünya, Alaska’da çizilen bu yeni haritayı kabule yanaşacak mıydı; yoksa bu zirve, daha büyük ve öngörülemez bir fırtınanın sadece başlangıcı mıydı? Yanıt, gelecek yılın ve ayların sisleri arasında saklıydı.[1]

İsrail’in Kıbrıs’ı sessiz istilası: MOSSAD, Rum polislerini eğitmeye başlamıştı!

Güney Kıbrıs Rum Yönetimi son dönemlerde Ada’da artan İsrail nüfusuna ve Siyonist-Emperyalist nüfuzuna karşı rahatsız olurken, MOSSAD’ın ise Rum polislerine eğitim vermeye başladığı ortaya çıkmıştı.

MOSSAD’ın “terörle mücadele” adı altında Rum polislerine eğitim vermesi aslında Türkiye’ye yönelik bir düşmanlıktı, ama Cumhur İttifakı tam bir aymazlık uykusundaydı. Güney Kıbrıs’ta artan Yahudi nüfusu aylardır gündemde yerini alırken Rum Yönetimi son dönemlerde Siyonist İsrail Devleti’nin “Güney Kıbrıs’ı arka bahçeleri” gibi kullandığı eleştirileri karşısında şaşkındı.

Güney Kıbrıs’a Siyonist Akını

Özetle, Türk düşmanlığı ile beslenen Rum yönetimi, İsrail’in Kıbrıs’ın tamamını kontrolüne alma planlarıyla uğraşmaktaydı. İsrail ve İran arasında başlayan ve Amerika’nın devreye girmesiyle ateşkes anlaşmasının imzalanmasının ardından 12 günlük savaş sonrasında; birçok İsrailli, savaştan kaçmak için Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ne bağlı Larnaka ve Limasol kentlerindeki limanlara akın ederek yeni yerleşim yerleri kurmaya başlamışlardı.

Kıbrıs; Siyonistlerin Yatırımlarıyla “Küçük İsrail” Olmaya Başlamıştı

Resmiyette 15 bin, gerçekte toplam 50 binden fazla Yahudi’nin yerleştiği iki kentte Siyonistlere ait okullar, Sinagoglar, STK’lar, kafe ve restoranlar açmaya çalışmaktalardı. Jerusalem Post gazetesine açıklamada bulunan Hahambaşı Arie Zeev Raskin, Rum yönetiminde 2003 yılında 70 Yahudi ailesinin yaşadığını ancak günümüzde bu sayının 15 bini bulduğunu açıklamıştı. Bölgede temelleri atılan “Siyonist lisesinin” şubat ayında tamamlanması ve faaliyete geçmesi beklenirken 1500 Yahudi gencinin din eğitimi alacağı anlaşılmıştı.

Haziran 2025’te Haaretz gazetesinin analizinde; “Rum yönetiminde MOSSAD’ın faal olduğunu” vurgulamış, İngiltere’de yayın yapan bir gazete ise; Rum yönetiminde giderek yayılan Yahudilerin tıp, emlak, teknoloji alanında giderek artan yatırımlarını ele alarak Rum halkının rahatsızlığını gündeme taşımıştı.

Daha da kötüsü, aynı Siyonist işgal planları ve İsrail’in özel yöntemlerle toprak alımları Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) de yoğunlaşmıştı. Bazı duyarlı medyanın ve tutarlı bir kısım aydınların bu konudaki uyarılarına ise Erdoğan iktidarı ve Cumhur İttifakı, maalesef kulaklarını tıkamışlardı. Hatta Milli Çözüm Dergimizin, belgeleriyle ve bilirkişileri ile birlikte gündeme taşıdığı “Siyonistlerin Kuzey Kıbrıs Talanı” yayınları iktidar yandaşlarını telaşlandırmış ve bizi susturmaya yönelik tedbirlere başvurmuşlardı.

İsrail’den Güney Kıbrıs’a Gözdağı!

Rum ana muhalefet partisi Komünist AKEL sözcüsü Stefanos Stefanu, “Siyonist okul açıyorlar, sinagogları açıyorlar, bahçe duvarları yüksek çok sayıda özel konut alıyorlar. Mahalleler kuruyorlar. İsrail Kıbrıs’ı arka bahçesi yapıyor. Bir gün bakacağız ve bize ait yer kalmamış, uydu devleti olmuşuz. Hükümet önlem almalı” çağrısı yapmıştı. AKEL’den yapılan açıklama İsrail hükümetini kızdırırken İsrail’in Rum yönetimindeki Büyükelçisi Oren Anolik, “Rum yönetiminin muhalefet kanadında Yahudi düşmanlığı başladığını” hatırlatmıştı.

MOSSAD, Rum Polislere Eğitim Vermeye Başlamıştı!

Türkiye’yi Akdeniz’de saf dışı bırakmak isteyerek Yunanistan’la birlik olup İsrail’le çeşitli anlaşmalara imza atan Rum Yönetimi, şimdi ülkesindeki Yahudi akınına karşı yalnız ve yardımsız kalmış durumdaydı.

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis ile el sıkışarak basına fotoğraf vermeyi ihmal etmeyen Rum Yönetimi Başkanı Nikos Hristodulidis, İsrail ile çeşitli askeri ve ekonomik anlaşmalara imza atmış, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin hava sahasını ve limanlarını; İsrail’e ait savaş uçaklarına ve gemilerine açmıştı. İsrail gizli servisi MOSSAD’ın ise tüm bunları fırsat bilerek “terörle mücadele” kapsamında Rum polislerine eğitim vermeye başladığı yazılıp konuşulmaktaydı.

Bütün bu talihsiz girişim ve gelişmelerin aslında Türkiye’yi kuşatmak, Akdeniz’deki kolumuzu-kanadımızı kırmak amaçlı yapıldığı açıktı. 1974 Şanlı Kıbrıs Harekâtı’nda en önemli aktör olan Erbakan Hoca’nın Kıbrıs duyarlılığının asıl amacı şimdi ortaya çıkmıştı. Ama Erbakan’ın devamı rolüyle iktidara taşınan Erdoğan, böylesine ciddi ve yakın tehditlerle uğraşmak yerine, Cumhurbaşkanlığı makamında bir dönem daha kalmak için çırpınmaktaydı!?

Filistin; İktidarın Davası ve Duyarlılığı Değil, İstismar Edebiyatıydı!

“Bu arada, hatırlayınız; Ankara’da ‘Köklü Değişim Dergisi’nin organizasyonuyla gerçekleştirilen “AKP Genel Merkezi’nden Külliye’ye yapılacak yürüyüşe” izin çıkmamıştı. Yürüyüşe gelmek isteyen Filistin destekçilerine çeşitli zorluklar çıkarılmıştı. Yine de Filistin dostları, tam istendiği gibi olmasa da bu yürüyüşü yapmışlardı. Tabii ki, Filistin dostlarının karşısına bir “muhatap” çıkmamıştı. Ama yine de onlar sözlerini muhatabına ulaştırmaya çalışmıştı. Aslında daha öncesinde de sözü muhatabına söyleyen/söylemek isteyen kardeşlerimiz çıkmıştı. Ne var ki İktidarın duyarsızlığını ve istismar edebiyatını kınayanlar “Siyonist ağzıyla konuşmakla” itham edilmişler; derdest edilip tutuklanmışlardı. Yine, Hakan Fidan da dahil olmak üzere, pek çok Bakan’ın yüzüne de Türkiye’nin İsrail politikasını eleştiren kardeşlerimiz çıkmıştı, bunlar ya umursanmadılar ya da gözaltına alınmışlardı. İktidarın bu ve benzeri müdahaleleri karşısında pek çok kişi “hayal kırıklığını” artık saklamıyorlardı.

Peki, iktidar niye böyle davranıyordu? Herkesin kendisinden çok şeyler beklediği Cumhurbaşkanı neden kamuoyunun taleplerine cevap vermiyordu? İktidar neden Filistin dostlarını muhatap almıyordu? İnsanlar neden “hayal kırıklığı” yaşıyordu? Hayallerimizde mi bir sorun vardı, yoksa hakkında hayal kurduklarımızda mı yanılmıştık?” soruları hâlâ yanıtsızdı!..

 Sn. Erdoğan, İslam Dünyasının Umutlarını Boşa Çıkarmıştı!

“GAZZE ABLUKASINI KALDIRIN!” Çağrısı[2]

Bismillahirrahmanirrahim

Türkiye Cumhurbaşkanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan’a

Esselamu aleykum ve rahmetullahi ve berekatuhu,

Gazze’nin art arda ikinci yıldır topyekûn imhaya çalışıldığı, halkının karadan, denizden ve havadan kuşatıldığı, açlığın beşinci evresine ulaştığı, okulların, kampların ve hastanelerin bombalandığı bir dönemde; dünya, ya sessiz kalmakta, ya da bu suça ortak olmaktadır.

Gazze ise her gün feryat edip: “Yok mu yardım eden?” diye çırpınmaktadır!

Artık açıkça görülüyor ki, bireysel çıkışlar veya sözlü kınamalar ne suçluları durdurabiliyor ne de kuşatmayı kırabiliyor. Bugün Gazze halkının en çok ihtiyaç duyduğu şey; kararlı, hedefi net, uluslararası boyutta, kolektif ve etkili bir harekettir, caydırıcı bir müdahaledir.

Sayın Cumhurbaşkanı,

Türkiye bugün İslam İşbirliği Teşkilatı Dışişleri Bakanları Konseyi Başkanlığı görevini üstlenmiş durumdadır. Bu görev, Türkiye’ye sadece bölgenin kilit ülkelerinden biri olmasından değil, aynı zamanda dünyanın en geniş katılımlı İslami kuruluşunda resmi bir liderlik konumunda bulunmasından dolayı iki kat sorumluluk yüklemektedir. Bu konum size, Gazze’de süregiden açlık ve soykırım karşısında ümmetin vicdanını yansıtan, uluslararası alanda etkili bir kolektif girişime liderlik etme meşruiyetini ve gücünü vermektedir. Bu nedenle sizi, işgale karşı halkların yanında duran, Gazze’nin acısına karşı duyarlılığını hem söylem hem eylemle ortaya koyan ülkeleri bir araya getirecek bir ittifak kurmaya davet ediyoruz.

Bu ittifak; net ilkeler üzerine inşa edilmeli, güçlü bir iradeye sahip olmalı ve aşağıdaki iki temel hedef etrafında kucaklaşmalıdır!

1- ⁠Gazze üzerindeki kuşatmayı her türlü meşru yolla kırmak,

2-⁠ ⁠Devam eden katliamları durdurmak ve işgalci ile onun destekçileri üzerinde baskı oluşturmak.

Bu doğrultuda ittifak, aşağıdaki adımları kapsayan koordineli girişimlerde bulunmalıdır:

• İşgali, askeri ve siyasi olarak destekleyen ülkelerle ilişkilerin kesilmesi veya azaltılması,

• Saldırıyı destekleyen şirket ve ürünlere yönelik ortak ekonomik boykot uygulanması,

• Kara ve deniz yoluyla ortak yardım konvoyları organize ederek kuşatmanın fiilen kırılması,

• Uluslararası Adalet Divanı ve Uluslararası Ceza Mahkemesi nezdinde toplu davaların açılması,

• Birden fazla dilde, tek sesli ve etkili medya kampanyaları yürüterek işlenen insanlık suçlarının açığa vurulması ve dünya kamuoyunu harekete geçirecek tedbirler alınması.

Bu ittifakın merkezi İstanbul’da olacak şekilde, daimi kurumsal bir yapıya sahip olması lazımdır.

Bu Tarihi Çağrıyı İmzalayanlar:

1. Dr. Münsef Merzuki – Tunus Cumhuriyeti’nin Dördüncü Cumhurbaşkanı

2. Dr. Eymen Nur – Mısır Cumhurbaşkanlığı Eski Adayı

3. Dr. İsam el-Beşir – Dünya Müslüman Âlimler Birliği Başkan Yardımcısı

4. Dr. Muhammed Halayka – Ürdün Eski Başbakan Yardımcısı

5. Sn. Usame Abdülaziz Nuceyfi – Irak Parlamentosu Eski Başkanı

6. Sn. Ecmel Mecali – Ürdün Eski Bakanı ve Milletvekili

7. Ekselansları Bessam El-Omush – Eski Bakan, Parlamento Üyesi ve Ürdün Üniversitesi Şeriat Fakültesi Profesörü

8. Dr. Abdulmecid Münasra – İslam Parlamenterler Forumu Başkanı

9. Dr. Nasır es-Sane – Kuveyt Eski Milletvekili

10. Milletvekili Beyan Fahri – Ürdün Parlamentosu Üyesi

11. Dr. Nasır el-Fazale – Bahreyn Eski Milletvekili, El-Menber İslamî Derneği Genel Başkan Yardımcısı, Filistin Dayanışma Derneği Başkanı

12. Sn. Salih el-Armuti – Ürdün Milletvekili ve Avukat

13. Dr. Muhammed El-Bezur – Ürdün Eski Parlamento Üyesi

14. Sn. Şehzade Demir – HÜDA PAR Milletvekili – Türkiye

15. Dr. Mervan Ebu Ras – Filistin Yasama Konseyi Üyesi

16. Danışman Ahmed Abdulaziz – Şehit Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi’nin Başkanlık Ekibi Üyesi

17. Sayın Jazuli Juwaini – Endonezya Parlamentosu’nda Adalet ve Refah Partisi Grup Başkanı

18. Sn. İsmail Abdullatif el-Eşkar – Filistin Yasama Konseyi Üyesi

19. Sn. Hamid bin Abdullah el-Ahmar – Yemen Milletvekili, Kudüs İçin Parlamenterler Derneği Başkanı

20. Dr. Mustafa Barguti – Filistin Girişimi Genel Sekreteri

21. Dr. Muhammed el-Muhtar eş-Şankıti – Siyaset Ahlâkı ve Dinler Tarihi Profesörü

22. Dr. Abdullah Maruf – Kudüs Araştırmaları Profesörü

23. Dr. Adham Sharqawi – Filistinli Yazar ve Akademisyen

24. Dr. Mahmud es-Sartavi – Ürdün Üniversitesi Şeriat Fakültesi Eski Dekanı

25. Dr. Hafız el-Karmi – Dünya Müslüman Âlimler Birliği Genel Sekreterlik Üyesi

26. Dr. Tarık Suveydan – Araştırmacı, Yazar ve İslami Davetçi

27. Dr. Abderrazak Makri – İslam Dünyası Düşünce ve Medeniyet Forumu Genel Sekreteri

28. Müh. Mervan el-Faouri – Küresel Vasatlık Forumu Genel Sekreteri

29. Dr. Nevaf Tekruri – Filistin Âlimler Birliği Başkanı

30. Dr. Musa Bureyzat – Eski Ürdün Büyükelçisi ve İnsan Hakları Komiseri

31. Dr. Said eş-Şibli

32. Dr. Said Nasır el-Gamidi – Âlimler Forumu Genel Sekreteri

33. Prof. Dr. Abdullah ez-Zendani – Yemen Nahda Derneği Başkanı

34. Dr. Mohamed Emad Saber – Yurtdışındaki Mısırlı Parlamenterler Forumu Başkanı

35. Dr. Muhammed es-Sağir – Peygamber Sevdalıları Küresel Kurulu Başkanı

36. Gazeteci Münevver Havva – Filistinli Gazeteci

37. Dr. Vaddah Hanfer – Şark Forumu Başkanı

38. Dr. Yasir ez-Zaatra – Yazar ve Siyasi Analist

39. Sn. Muhammed Krişan – Gazeteci

40. Sn. Ahmed Mansur – Medya Yorumcusu

41. Dr. Sami Al-Arian – Filistinli Düşünür ve Akademisyen

42. Dr. Anas Altikriti – Kültürlerarası Diyalog için Cordoba Vakfı Başkanı

43. Av. Asım El-Umari – Avukat ve Siyasi Aktivist

44. Sn. Adnan er-Russan – Yazar ve Siyasetçi

45. Sn. Hasan Sabaz – DoğruHaber Genel Yayın Yönetmeni – Türkiye

46. Dr. Munir Abdullah el-Berş – Filistin Sağlık Bakanlığı Genel Müdürü

47. Dr. Fadil Na’im – Filistin Tabipler Birliği Eski Başkanı; Gazze İslam Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanı; Hayat Acil Merkezi Müdürü

48. Dr. Hussein Abdulhadi – Suriye Âlimler Birliği Başkanı

49. Sn. Haya eş-Şatti – Kuveytli İnsani Yardım Gönüllüsü

50. Sn. İsra el-Mudallel – Gazeteci ve İnsan Hakları Aktivisti

51. Dr. Muhammed Mekrem Belaavi – Asya ve Orta Doğu Forumu Başkanı ve Kudüs ve Filistin İçin Parlamenterler Birliği Genel Sekreteri

52. Dr. Tarık Hammud – Filistin’e Dönüş Merkezi Başkanı

53. Sn. İbrahim Burhan Hamami – Filistinli Yazar ve Araştırmacı

54. Sn. Suat Yaşasın– Türkiye Âlimler ve Medreseler Birliği Başkan Yardımcısı

55. Sn. Mehmet Göktaş – Peygamber Sevdalıları Vakfı Onursal Başkanı – Türkiye

56. Molla Abdulkuddus Hilmi – Türkiye Âlimler ve Medreseler Birliği Başkan Yardımcısı

57. Sn. Tevfik el-Hums – Filistinli Gazeteci

58. Dr. Muhammed Harun Hatibi – Müslüman Eğitim ve Kalkınma Vakfı Başkanı

59. Kâri Ebu Zeyd el-İdrisi – Faslı Davetçi ve Araştırmacı

60. Koordinatör Fadil Sar – Senegal İslami Topluluğu

61. Hasan Habibullah – Moritanya Âlimler Heyeti

62. Dr. Edhem Ebu Selmiye – Uluslararası İlişkiler Araştırmacısı

63. Dr. Halilurrahman – Bangladeş Cemaat-i İslami Âlimler Komisyonu Başkanı

64. Muhammed İkhvan Celil – Güneydoğu Asya Âlimler ve Davetçiler Derneği

65. Dr. Hayran Arif – Endonezya Davetçiler Derneği

66. Şeyh Abdulhay Şeyh Adem – Somali Âlimler Buluşması Başkanı

67. Şeyh Muhammed Mahfuz bin el-Velid – Moritanya İslam Forumu Başkanı

68. Prof. Dr. Halvati Sahraoui – Cezayir As’ad Akademisi Başkanı

69. Dr. Cemal El-Eşkar – İslami Hareket’in Liderlerinden

70. Mr. Moath Al-Khawaldeh – İslami Hareket’in Liderlerinden

71. Sn. Muaz El-Havalde – İslami Hareket’in Liderlerinden

72. Dr. Munir el-Ubeydi – Irak Âlimler Konseyi Başkan Yardımcısı

73. Şeyh Nuruddin – Cezayir Maali İlim ve Terbiye Derneği

74. Dr. Yusuf Abdulbellavi – Dünya Müslüman Âlimler Birliği Üyesi

75. Dr. Burhan Said – Eritre Âlimler Birliği Genel Sekreteri

76. Şeyh Mahmud Abdülbari – Somali Âlimler Genel Konseyi Başkanı

77. Oke Setiadi Affendi – Endonezya Ulema Konseyi Dış İlişkiler Başkan Yardımcısı

78. Prof. Dr. Belkheir Tahiri Al-Idrissi – Uluslararası Müslüman Âlimler Birliği Mütevelli Heyeti Üyesi

79. Yurtdışı Filistin Âlimler Heyeti

80. İslam Dünyası Fikir ve Medeniyet Forumu – Başkan: Dr. Mahathir Mohamad

81. Türkiye Âlimler ve Medreseler Birliği

82. Özgür Kudüs Platformu

83. Yemen Nahda Derneği

84. Ehl-i Sünnet Âlimler Birliği

85. Peygamber Sevdalıları Küresel Kurulu

86. Güneydoğu Asya Âlimler ve Davetçiler Derneği

87. Bangladeş Cemaat-i İslami Âlimler Komisyonu

88. Moritanya Âlimler Heyeti

89. Malezya Âlimler Derneği

90. Cezayir Maali İlim ve Terbiye Derneği

91. Mağrip Âlimler Birliği

92. Moritanya İslam Forumu

93. Irak Âlimler Konseyi

94. Somali Âlimler Buluşması

95. Aksa’yı Destekleyen Irak Koalisyonu

96. Endonezya Davetçiler Derneği

97. Lübnan Müslüman Âlimler Birliği

98. Cezayir As’ad Akademisi

99. Eritre Âlimler Birliği

100. Afganistan Âlimler Bilimsel Konseyi

101. Senegal İslami Topluluğu

102. Suriye Âlimler Birliği

103. Somali Âlimler Genel Konseyi

104. Afganistan Âlimler Bilim Kurulu

…………………………………

Bu Muhterem zevatın, şuurlu ve sorumlu çağrıları elbette haklıydı ve hayırlıydı. Ancak lafı uzatmadan şöyle demeleri yeterli olacaktı:

“Efsane Başbakan, Rahmetli Prof. Dr. Necmettin Erbakan’ın D-8 programlarını ve İslam Savunma Paktı planlarını hemen ve acilen uygulamanızı bekliyoruz. Çünkü Gazze can çekişiyor, İslam Âlemi kan ağlıyor ve bu tarihi ve talihli girişimi Türkiye’den bekliyor. Artık edebiyat değil, icraat zamanıdır ve kaçınılmazdır! UCM’nin (Uluslararası Ceza Mahkemesi) “Savaş suçlusu ve soykırım sorumlusu” ilan edip tutuklama kararı çıkarttığı, Kuduz Netanyahu’yu “Savaş Kahramanı!” ilan eden Soysuz Trump’la telefonda konuşmakla hava atanları, ama ciddi ve cesaretli hiçbir girişimde bulunmayanları tarih sorgulayacaktır!..”