TEVBEKÂR OLAN, MAĞFİRET OLUR!
(ŞİİR)

Bu dünya fanidir, bir gün bitecek
Mü’minin hedefi, ahiret olur…
Her şey emanettir, hepsi yitecek
Münafıka kötü, akıbet olur…

Her an huzurdasın, edepli davran
Ömrün gelir geçer, biter bu devran
Ecele yaklaşır, yol alan kervan
Sıdk ile tevbekâr, mağfiret olur…

Pişman olup sızla, ağla be gönül
Ah çekip yüreğin, dağla be gönül
Beynini Rabbine, bağla be gönül
Gözyaşı günaha, taharet¹ olur…

Terbiyeni takın, Allah’tan utan
Kıymet izzet bulur, ahdini tutan
Şeytana aldanıp, oltayı yutan
Hıyanetin sonu, hasaret² olur…

Hak hâkim olacak, hayal kuralım
Rahmet kapısını, her an vuralım
Yeter ki ey dostum, sağlam duralım
Hak dava sadıkı, mefharet³ olur…

Makam çıkar için, hep çark edenin
Riya gurur kibir, benlik güdenin
Kutlu davasını, koyup gidenin
Tüm kârı dünyadan, ibaret olur

Bilgine hizmete, böbürlenme ha
Şımarıp da kalbi, mühürlenme ha
Hidayet kararıp, kömürlenme ha
Kim demiş Şeytanla, meşveret⁴ olur…

İnsana yakışan, ahde vefadır
Hak yolunda cefa, ruha sefadır
Temiz leziz lokma, haza şifadır
Helal hoş yiyecek, afiyet olur…

Sıhhat servet şöhret, emanet sana
Yaraşan; Hak yolda, metanet sana
Meal kazandırır, fetanet⁵ sana
Gayrı tüm nimetler, ariyet⁶ olur…

İslam’ın meyvesi, edep hayâdır
İman ahlâk vicdan, hayra mayadır
Sonsuzluğu ara, hayat rü’yadır
Âşık kula şiir, maharet olur…

Barış Adil Düzen, talibi isen
Taat takva infak, sahibi isen
Samimi Erbakan, naibi⁷ isen
Cennette Hocanı, ziyaret olur…