RABBİM, NELERE KADİRSİN!

Dört bin metre, dağ başında

Kaynar sulu, göl çıkaran!

Zekerya’dan, yüz yaşında

Yahya gibi, döl çıkaran!

Ölü topraktır aslında

Diriltir bahar, nisanda

Şaşkın taşkın bir insandan!

Sadık safi, kul çıkaran!

Hayrette kalıyom, bakıp

Kimi sapık, kimi sakıp

Bin ton yeşil, ağaç yakıp

Birkaç avuç, kül çıkaran!

Maksuda erer, sabreden

Nefis şeytanla, harbeden

Hor ve hakir, pis gübreden

Huş kokulu, gül çıkaran!

Gezdirdin türlü binekle

Süt verdin, sarı inekle

Memrud’u sivrisinekle

Gebertip de, züll çıkaran!

Dönek; farkı ne köçekten?

Bit pire, kaçar çiçekten

Tırtıl gibi bir böcekten

Halis ipek, tül çıkaran!

Kim attı, ahret arkaya

Uşak yaptın, Amerka’ya

Tapınır lükse, markaya

Ahmakları bol çıkaran!

Devlet, hürriyet yoluna

Cihat farz; mü’min boynuna

Dost, girmez düşman koynuna

Şeytandan; sağ-sol çıkaran!

Takdir kesin, görev tedbir

Şirke yer yok; O’dur Tek, Bir…

Cümle mevcut, okur tekbir

Ey zerreden, fil çıkaran!

Hikmetinden sual olmaz

Hak meyinden, içen solmaz

Kur’an ehli, hiç sarsılmaz

Her darlıktan, yol çıkaran!

El alem ne, derse desin

Şükür daim, gönlümdesin

Çoğunu esir edersin

Bizden para-pul çıkaran!

Züll: Rezil ve zelil olma hali

Sakıp: Delip geçen parlak yıldız, anlamına erkek ismi