ASKER MEHMED’İM

Arslanlara havlarmış, azgın kuduz it

Bak bozuldu kalleşler, üstüne seğirt

İsmini Peygamberden, aldın be yiğit

Kafir aklı ermiyor, işen Mehmedim!

Bu memleket bizimdir, ta ilel ebet

Bir mangan bin Coni’ye, bedeldir elbet

Koynunda nişanlının, verdiği tülbent

Cennette düğün gelir, düşen Mehmedim!

Hakkari dağlarında, şarkılar donar

Kışlaya sığmazdın ya, mezara uyar

Tevhit, tekbir şakıyan; kuşların konar

Yirmisinde toprağa, düşen Mehmedim!

Ah nice kahpelikler, gördü şu Mehmet

Sağ kaldıkça gazidir, ölmü şahadet

Kurda kuşa bile hep, oldu merhamet

O düşmanın bağrını, deşen Mehmedim!

Alparslan’dan, Yavuz’dan; Seyit Çavuştan

Aslın temiz, sütün pak; ersin doğuştan

Son bir kez vedalaşıp, çıktın koğuştan

Kur’an’ın kültürüyle, pişen Mehmedim!

Muhammet imanlıdır, Kemal askeri

Nice devler dağıttın, kaçtı ters geri

“Önce vatan” diyerek, cephe siperi

Türkiyem türküsüyle, eşen Mehmedim!

Feda olsun varlığım, hasılam sana

Emanet yurdum, yuvam; ve sılam sana

Dost hayran, düşman kindar; vesselam sana

Şu NATO’ya bir ferman; döşen Mehmedim!

İstiklâl Marşımıza, hırlayan huysuz

Ezan, Kur’an ve Hak’tan; niye huzursuz?

Generalden erine, gururumuzsuz

Tarihte rastlanmıyor, eşen Mehmedim!

Sana kem söz eden, dillere lanet

Yoluna serpilmeyen, güllere lanet

Türbanına ilişen, ellere lanet

Bayrak, başörtü verdin; eşen Mehmedim!