UTANIYORUM

Türkiye’mi bıraktı, emanet bana

Şehit yurdu vatandan, utanıyorum!.

Kan ve can pahasına, ganimet bana

Gazi, sakat hastamdan, utanıyorum!..

Adım adım işgale, uğradı yurdum

Dilimle kalemimle, bağırıp durdum

Kaç kişiye ulaştım, kime duyurdum

Duyarsızlık hatamdan, utanıyorum!..

Topraklarım satılır, madenler peşkeş

Bak, KİT’ler yağmalanır, aldırmaz serkeş

Bir devrim yaşanmazsa, sürer keşmekeş

“Aydın yazar” yaftamdan, utanıyorum!..

Şeytanın dolmuşuna, hep biniyorlar

Sun’i sinsi tezgahlar, tertipliyorlar

Başörtüsü görünce, tepiniyorlar

Oynanan “tam-tam”dan, utanıyorum!..

Kimi istismar eder, kimisi inkar

Devrimci sahtekar, dinci riyakar

Bu yüzden bulamıyor, ülkem istikrar

Bu perişan ortamdan, utanıyorum!..

Türklük ayıp sayılır, Müslümanlık suç

Milli onur hamlaştı, bakırlaştı tunç

Gönül kirli, gözler kör; beyinler mefluç

Torunumdan, atamdan; utanıyorum!..

Haysiyet laçkalaştı, elmas tozlaştı

Döneklik geçer akça, beyaz bozlaştı

Müslüman ılımlaştı, İslam yozlaştı

Yüzüm yok, Allah’tan; utanıyorum!..

Amerka’ya tapıp Bush’a, takla atılır

Ambargo korkusuyla, yatıp kalkılır

NATO’yu dost sanana, çuval takılır

Böyle zelil hayattan, utanıyorum!

Televizyon edepsiz, internet çamur

Namus şeref satıyor, sırtında samur

Bunlardan ekmek olmaz, mayasız hamur

Utanmayan adamdan, utanıyorum!